به گونهاى كه متعارف است انجام دهد ؛ پس اگر مثلًا معمول باشد كه نقد بفروشد يا مال شركت را در مسافرت همراه خود نبرد ، بايد به همين نحو عمل نمايد و اگر معمول باشد كه نسيه بدهد يا مال را به سفر ببرد ، مىتواند به همين نحو عمل كند .
« مسألهء 2378 » شريكى كه با سرمايهء شركت معامله مىكند ، اگر بر خلاف قراردادى كه با او كردهاند خريد و فروش كند و خسارتى براى شركت پيش آيد ، ضامن است ، ولى اگر بعداً طبق قراردادى كه شده معامله كند ، صحيح است و نيز اگر با او قراردادى نكرده باشند و بر خلاف معمول معامله كند ، ضامن مىباشد ، امّا اگر بعداً مطابق معمول معامله كند ، معاملهء او صحيح است .
« مسألهء 2379 » شريكى كه با سرمايهء شركت معامله مىكند ، اگر زيادهروى ننمايد و در نگهدارى سرمايه كوتاهى نكند و اتّفاقاً مقدارى از آن يا تمام آن تلف شود ، ضامن نيست .
« مسألهء 2380 » شريكى كه با سرمايهء شركت معامله مىكند ، اگر بگويد : « سرمايه تلف شده است » و پيش حاكم شرع قسم بخورد ، بايد حرف او را قبول كرد .
« مسألهء 2381 » اگر تمام شريكها از اجازهاى كه به تصرّف در مال يكديگر دادهاند برگردند ، هيچ كدام نمىتوانند در مال شركت تصرّف كنند و اگر يكى از آنان از اجازهء خود برگردد ، شريكهاى ديگر حقّ تصرّف ندارند ، ولى كسى كه از اجازهء خود برگشته ، مىتواند در مال شركت تصرّف كند .
« مسألهء 2382 » بعيد نيست كه « شركت » عقد لازم باشد ؛ بنابراين اگر بعضى از شريكها بخواهند شركت را پيش از مدّت تعيين شده به هم بزنند ، نمىتوانند ، مگر اين كه وقت معيّن فرا رسيده باشد .
« مسألهء 2383 » اگر يكى از شريكها بميرد يا ديوانه يا بىهوش يا سفيه شود ، مادامى كه شركت برقرار است و فسخ نشده است ، سرمايه در اختيار شركت است و با آن نمىتوان مثل مال آزاد شريكها عمل كرد ، بلكه تابع مقررات خاص خود مىباشد .
« مسألهء 2384 » اگر شريك چيزى را نسيه براى خود بخرد ، نفع و ضرر آن مال خود
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 436
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٣٦