كالا را بپردازد و كالا را كه كلّى و به ذمّهء فروشنده است ، در زمان معيّن ديگرى تحويل بگيرد .
« مسألهء 2308 » در معامله سلف اگر مثلًا بگويد : « اين پول را مىدهم كه بعد از شش ماه فلان كالا را بگيرم » و فروشنده بگويد : « قبول كردم » ، يا فروشنده پول را بگيرد و بگويد : « فلان كالا را فروختم كه بعد از شش ماه تحويل بدهم » ، معامله صحيح است .
« مسألهء 2309 » اگر پول طلا و نقره را به صورت سلف بفروشد و عوض آن را پول طلا و نقره بگيرد ، معامله باطل است ؛ ولى اگر كالايى را سلف بفروشد و عوض آن را جنس ديگرى يا پول بگيرد ، معامله صحيح است و احتياط مستحب آن است كه در عوض كالايى كه مىفروشد ، پول بگيرد و جنس ديگرى نگيرد .
شرايط معاملهء سَلَف
« مسألهء 2310 » معاملهء سلف شش شرط دارد :
اوّل : خصوصيّاتى را كه قيمت جنس به واسطه آنها فرق مىكند معيّن نمايند ، ولى دقّت زياد هم لازم نيست ، بلكه همين اندازه كه مردم بگويند خصوصيّات آن معلوم شده كافى است ؛ پس معاملهء سلف در چيزهايى كه نمىشود خصوصيّات آنها را به گونهاى معيّن كرد كه براى مشترى مجهول نبوده و معامله غررى نباشد ، باطل است .
دوم : پيش از آن كه خريدار و فروشنده از هم جدا شوند ، خريدار تمام قيمت را به فروشنده بدهد يا به مقدار پول آن ، از فروشنده طلبكار باشد و چنانچه مقدارى از قيمت آن را بدهد ، اگرچه معامله به آن مقدار صحيح است ، ولى فروشنده مىتواند معامله همان مقدار را به هم بزند .
سوم : مدّت را كاملًا معيّن كنند ؛ بنابر اين اگر مثلًا بگويد : « در فصل بهار كالا را تحويل مىدهم » ، چون مدّت كاملًا معيّن نشده ، معامله باطل است .
چهارم : وقتى را براى تحويل كالا معيّن كنند كه در آن وقت ، به قدرى از آن كالا وجود داشته باشد كه اطمينان داشته باشند ، كالا ناياب نخواهد بود .