خريدار بگذارند كه اگر بخواهد آن را به جاى ديگرى ببرد ، فروشنده جلوگيرى نكند .
دوم : معاملهء نسيه
« معاملهء نسيه » آن است كه فروشنده كالا را به خريدار بسپارد ، ولى قرار بگذارند خريدار بهاى آن را در وقت ديگرى به فروشنده بدهد .
« مسألهء 2303 » در معاملهء نسيه بايد مدّت كاملًا معلوم باشد ، پس اگر جنسى را بفروشد كه سرِ خرمن پول آن را بگيرد ، چون مدّت كاملًا معيّن نشده ، معامله باطل است .
« مسألهء 2304 » اگر كالايى را نسيه بفروشد ، پيش از تمام شدن مدّتى كه قرار گذاشتهاند ، نمىتواند عوض آن را از خريدار مطالبه نمايد ، ولى اگر خريدار بميرد و از خود مالى داشته باشد ، فروشنده مىتواند پيش از تمام شدن مدّت ، طلبى را كه دارد از ورثهء او مطالبه نمايد .
« مسألهء 2305 » اگر كالايى را نسيه بفروشد ، بعد از تمام شدن مدّتى كه قرار گذاشتهاند ، مىتواند عوض آن را از خريدار مطالبه نمايد ، ولى اگر خريدار نتواند بپردازد ، بايد به او مهلت دهد .
« مسألهء 2306 » اگر به كسى كه قيمت كالايى را نمىداند ، مقدارى نسيه بدهد و قيمت آن را به او نگويد ، معامله باطل است ؛ ولى اگر به كسى كه قيمت نقدى كالايى را مىداند نسيه بدهد و گرانتر حساب كند ، مثلًا بگويد : « كالايى را كه به تو نسيه مىدهم تومانى يك ريال از قيمتى كه نقد مىفروشم گرانتر حساب مىكنم » و او قبول كند ، اشكال ندارد .
« مسألهء 2307 » كسى كه جنسى را نسيه فروخته و براى گرفتن پول آن مهلتى را قرار داده ، اگر مثلًا بعد از گذشتن نصف مدّت ، مقدارى از طلب خود را كم كند و بقيّه را نقد بگيرد ، اشكال ندارد .
سوم : معاملهء سَلَف
« معاملهء سَلَف » ( پيش فروش ) آن است كه قرار بگذارند خريدار هنگام معامله ، بهاى