در جنگ به دست آورند ، به آنها غنيمت گفته مىشود و مخارجى را كه براى غنيمت كردهاند ، مانند مخارج نگهدارى و حمل و نقل آن و نيز مقدارى را كه امام عليه السلام صلاح مىداند به مصرفى برساند و چيزهايى را كه مخصوص به امام است ، بايد از غنيمت كنار بگذارند و خُمس بقيّهء آن را بدهند .
7 - زمينى كه كافر ذِمّى از مسلمان مىخرد
« مسألهء 1946 » اگر كافر ذِمّى زمينى را از مسلمان بخرد ، بايد خُمس آن را از همان زمين بدهد و اگر پول آن را نيز بدهد اشكال ندارد و نيز اگر خانه و مغازه و مانند اينها را از مسلمان بخرد ، چنانچه زمين آن را جداگانه قيمت كنند و بفروشند ، بايد خُمس زمين آن را بدهد و اگر خانه و مغازه را روى هم بفروشند و زمين به تبع آن منتقل شود ، خُمس زمين واجب نيست و براى دادن اين خُمس قصد قربت لازم نيست ، بلكه حاكم شرع نيز كه خُمس را از او مىگيرد ، لازم نيست قصد قربت نمايد .
« مسألهء 1947 » اگر كافر ذِمّى زمينى را كه از مسلمان خريده به مسلمان ديگرى نيز بفروشد ، خمسى كه به خاطر خريد زمين بر او واجب شده بود ، ساقط نمىشود و نيز اگر بميرد و مسلمانى آن زمين را از او ارث ببرد ، بايد خُمس آن را از همان زمين يا از مال ديگرش بدهد .
« مسألهء 1948 » اگر كافر ذِمّى هنگام خريدن زمين شرط كند كه خُمس را ندهد يا شرط كند كه فروشنده خُمس آن را بدهد ، شرط او صحيح نيست و بايد خُمس را بدهد ؛ ولى اگر شرط كند كه فروشنده مقدار خُمس را از طرف او به صاحبان خُمس بدهد ، اشكال ندارد .
« مسألهء 1949 » اگر مسلمان زمينى را به طريقى غير از خريد و فروش ، ملك كافر كند و عوض آن را بگيرد ، مثلًا به او صلح نمايد ، دادن خمس بر كافر لازم نيست .
« مسألهء 1950 » اگر كافر ذِمّى صغير باشد و ولىّ او زمينى را براى او بخرد ، لازم نيست خمس آن را بپردازد .