دستور سجدهء سهو
« مسألهء 1273 » دستور سجدهء سهو اين است كه بعد از سلام نماز فوراً نيّت سجدهء سهو كند و پيشانى را بر چيزى كه سجده بر آن صحيح است بگذارد و بگويد : « بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ » يا « بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ أللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ » و بهتر است كه بگويد : « بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ ألسَّلامُ عَلَيْكَ أيُّهَا النَّبِىُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ » و بعد بايد بنشيند و دوباره به سجده رود و يكى از ذكرهايى را كه گفته شد بگويد و بنشيند و بعد از خواندن تشهّد سلام دهد .
« مسألهء 1274 » بنابر احتياط واجب آنچه در سجدهء نماز معتبر است - مانند :
وضوداشتن ، پاك بودن بدن و لباس ، پوشش بدن ، رو به قبله بودن ، گذاشتن هفت موضع بدن بر زمين ، نهادن پيشانى بر چيزى كه سجده بر آن صحيح است و نشستن ميان دو سجده - بايد در سجدهء سهو نيز رعايت شود .
« مسألهء 1275 » هنگامى كه پس از سلام نماز قصد سجدهء سهو مىكند ، لازم نيست نيّت سجدهء سهو را به زبان جارى كند و تنها توجّه به انجام آن كافى است .
قضاى سجده و تشهّد فراموش شده
سجده يا تشهد فراموش شده چند صورت دارد : 1 - از ركعت آخر نباشد . 2 - مربوط به ركعت آخر باشد . 3 - يكى مربوط به ركعت آخر و ديگرى مربوط به ركعت ديگر باشد .
صورت اوّل : سجده يا تشهّد فراموش شده از ركعت آخر نباشد
« مسألهء 1276 » اگر انسان پيش از ركوع سجده و تشهّدى را كه فراموش كرده به خاطر آورد ، بايد بنشيند و آن را انجام دهد ؛ ولى اگر پس از ركوع به خاطر آورد ، بايد بعد از نماز قضاى آن را بجا آورد ، و تمام شرايط نماز - مانند پاك بودن بدن و لباس و رو به قبله بودن و شرطهاى ديگر - را بايد داشته باشد .
« مسألهء 1277 » اگر سجده را چند مرتبه فراموش كند ، مثلًا يك سجده از ركعت