چهار ركعتى گمان داشته باشد كه نماز را چهار ركعت خوانده ، نبايد نماز احتياط بخواند و حكم گمان در اجزاى نماز نيز مانند حكم يقين است .
« مسألهء 1258 » حكم سهو ، شك و گمان در نمازهاى واجب يوميّه و نمازهاى واجب ديگر فرق ندارد ، مثلًا اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون شك او در نماز دو ركعتى است ، نماز او باطل است .
سجدهء سهو
« مسألهء 1259 » در سه مورد بعد از سلام نماز ، انسان بايد به دستورى كه بعداً گفته مىشود ، دو سجدهء سهو بجا آورد :
اوّل : آن كه در بين نماز ، سهواً حرف بزند . دوم : آن كه تشهّد را فراموش كند . سوم : آن كه در نماز چهار ركعتى ، بعد از سجدهء دوم شك كند كه چهار ركعت خوانده يا پنج ركعت .
در سه مورد نيز احتياط واجب آن است كه سجدهء سهو بنمايد :
اوّل : در جايى كه نبايد سلام نماز را بگويد ؛ مثلًا در ركعت اوّل ، سهواً سلام بدهد .
دوم : آن كه يك سجده را فراموش كند . سوم : براى ايستادن در جايى كه بايد بنشيند و نشستن در جايى كه بايد بايستد .
« مسألهء 1260 » اگر انسان سهواً يا به گمان اين كه نمازش تمام شده ، حرف بزند ، بايد دو سجدهء سهو بجا آورد .
« مسألهء 1261 » اگر آه بكشد و يا سرفه كند ، سجدهء سهو واجب نيست ، ولى اگر مثلًا سهواً « آخ » يا « آه » بگويد ، بايد سجدهء سهو نمايد .
« مسألهء 1262 » اگر چيزى را كه غلط خوانده دوباره به نحو صحيح بخواند ، براى دوباره خواندن آن سجدهء سهو واجب نيست .
« مسألهء 1263 » اگر در نماز سهواً مدّتى حرف بزند و تمام آنها يك مرتبه حساب شوند ، دو سجدهء سهو بعد از سلام نماز كافى است .
« مسألهء 1264 » اگر در جايى كه نبايد سلام نماز را بگويد ، سهواً بگويد : « السَّلامُ عَلَيْنا وَ