اوّل و يك سجده از ركعت دوم را فراموش نمايد ، بايد بعد از نماز ، قضاى هر دو را با سجدههاى سهوى كه براى آنها لازم است بجا آورد و لازم نيست در هر يك معيّن كند كه قضاى كدام يك از آنهاست .
« مسألهء 1278 » اگر نداند كه سجده را فراموش كرده يا تشهّد را ، بايد هر دو را قضا نمايد و هر كدام را اوّل بجا آورد ، اشكال ندارد و بايد دو سجده سهو نيز بجا آورد .
صورت دوم : سجده يا تشهد فراموش شده از ركعت آخر باشد
« مسألهء 1279 » اگر بعد از سلام نماز به خاطر آورد كه يك سجده از ركعت آخر يا تشهّد ركعت آخر را فراموش كرده است ، چنانچه عملى را كه سهوى و عمدى آن نماز را باطل مىكند - مثل پشت به قبله كردن - انجام نداده باشد و موالات هم به هم نخورده باشد ، بنابر احتياط واجب بايد سجده يا تشهّد را به قصد اين كه وظيفهء خود را انجام مىدهد ، بجا آورد و بعد اجزاى نماز را تا آخر به قصد رجاء بخواند و سپس سجدهء سهو را بجا آورد و اگر عملى كه نماز را باطل مىكند انجام داده باشد و يا موالات به هم خورده باشد ، بايد قضاى سجده يا تشهّد را بجا آورد و بعد سجده سهو را نيز انجام دهد و چنانچه هم يك سجده و هم تشهّد ركعت آخر را فراموش كرده باشد نيز حكم همين است .
صورت سوم : يكى از ركعت آخر و ديگرى از ركعت ديگر باشد
« مسألهء 1280 » اگر يك سجده يا تشهّد از ركعت آخر و يك سجده يا تشهّد از ركعت ديگر را فراموش كند ، چنانچه پس از سلام ، موالات به هم نخورده باشد و عملى كه عمدى و سهوى آن نماز را باطل مىكند انجام نداده باشد ، احتياط واجب آن است كه اول سجده يا تشهّد فراموش شده ركعت آخر را به قصد ما فى الذّمه بجا آورد و سپس بقيه اجزاى نماز را تا آخر سلام به قصد رجاء انجام دهد و پس از آن سجده يا تشهّد فراموش شده ركعت ديگر را بجا آورد و سپس دو سجدهء سهو براى تشهد فراموش شده و احتياطاً دو سجدهء سهو براى سجدهء فراموش شده انجام دهد و اگر موالات به هم خورده