« مسألهء 1047 » بنابر احتياط واجب نمازگزار در هنگام ركوع بايد كف دستهاى خود را روى زانوها قرار دهد .
« مسألهء 1048 » چنانچه ركوع را به نحو غير معمول بجا آورد ، مثلًا به چپ يا راست خم شود ، اگرچه دستهاى او به زانو برسند ، صحيح نيست .
« مسألهء 1049 » خم شدن بايد به قصد ركوع باشد ، پس اگر به قصد كار ديگرى ، مثلًا براى كشتن حيوانى خم شود ، نمىتواند آن را ركوع حساب كند ، بلكه بايد بايستد و دوباره براى ركوع خم شود و به واسطهء اين عمل ، ركن زياد نشده و نماز باطل نمىشود .
« مسألهء 1050 » كسى كه دست يا زانوى او با دست و زانوى ديگران فرق دارد ، مثلًا دست او به قدرى بلند است كه اگر كمى خم شود ، به زانو مىرسد يا زانوى او به قدرى پايينتر از حدّ معمول است كه بايد خيلى خم شود تا دستش به زانو برسد ، بايد به اندازهء معمول افراد عادى خم شود .
« مسألهء 1051 » كسى كه نشسته ركوع مىكند ، بايد به قدرى خم شود كه عرفاً بگويند ركوع كرده و بهتر است به قدرى خم شود كه صورت نزديك جاى سجده برسد .
« مسألهء 1052 » در حال ركوع ، گفتن ذكر واجب است و ذكر ركوع « سُبْحانَ اللَّهِ » و يا « سُبْحانَ رَبّىَ الْعَظيمِ وَبِحَمْدِهِ » مىباشد و چنانچه در ركوع ذكر « سُبْحانَ اللَّهِ » بگويد ، بنابر احتياط واجب بايد آن را سه مرتبه تكرار كند ؛ ولى در صورت ضرورت و تنگى وقت ، گفتن يك « سُبْحانَ اللَّهِ » نيز كافى است و چنانچه ذكر « سُبْحانَ رَبّىَ الْعَظيمِ وَبِحَمْدِهِ » را بگويد ، يك بار كافى است . گفتن ذكرهاى ديگر ، مثل « الْحَمْدُ للَّهِ » يا « اللَّهُ اكْبَرُ » به جاى دو ذكر فوق نيز در ركوع جايز است ، به شرط آن كه به اندازهء سه بار « سُبْحانَ اللَّهِ » باشد .
« مسألهء 1053 » ذكر ركوع بايد به دنبال هم و به عربى صحيح گفته شود و مستحب است « سُبْحانَ رَبّىَ الْعَظيمِ وَبِحَمْدِهِ » را سه يا پنج يا هفت مرتبه و بلكه بيشتر بگويند .
« مسألهء 1054 » بايد بدن در ركوع به مقدار ذكر واجب آرام باشد و در ذكر مستحب نيز اگر آن را به قصد ذكرى كه براى ركوع دستور دادهاند بگويد ، بنابر احتياط واجب آرام بودن بدن لازم است .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 195
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٩٥