است ، ولى وجوب پاك كردن آن محلّ اشكال است .
« مسألهء 925 » نجس كردن حرم پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و امامان عليهم السلام حرام است و اگر يكى از آنها نجس شود ، چنانچه نجس ماندن آن بىاحترامى باشد ، پاك كردن آن واجب است ، بلكه احتياط مستحب آن است كه اگر بىاحترامى نيز نباشد ، آن را تطهير كنند .
« مسألهء 926 » اگر حصير يا فرش مسجد نجس شود ، بنابر احتياط واجب بايد آن را آب بكشند و بنابر احتياط واجب نبايد محل نجس آن را ببرند .
« مسألهء 927 » بردن عين نجس - مانند خون - و يا چيزى كه نجس شده به مسجد ، اگر موجب سرايت نجاست به مسجد نشود ، اشكال ندارد ؛ اما چنانچه موجب بىاحترامى به مسجد باشد ، حرام است .
« مسألهء 928 » اگر گذاشتن جسد ميّت در مسجد پيش از غسل دادن آن موجب سرايت نجاست به مسجد و يا هتك احترام نباشد ، مانعى ندارد ، گرچه احوط ترك آن است ؛ ولى اگر ميّت را غسل داده باشند ، گذاشتن آن در مسجد اشكال ندارد .
« مسألهء 929 » اگر در مسجد براى روضهخوانى چادر بزنند و سياهى بكوبند و آن را فرش كنند و اسباب چاى در آن ببرند و همچنين برگزارى مراسم گوناگون در مسجد از قبيل عروسى و مجلس ختم اگر موجب ضرر به مسجد و هتك حرمت آن و مانع نماز خواندن نشود ، با رعايت مصلحت وقف و اذن متولّى اشكال ندارد .
« مسألهء 930 » بنابر احتياط واجب نبايد مسجد را با طلا زينت نمايند و همچنين نبايد صورت چيزهايى را كه مثل انسان و حيوان روح دارند ، در مسجد نقش كنند و نقاشى چيزهايى كه روح ندارند ، مثل گُل و بوته مكروه است .
« مسألهء 931 » حتى اگر مسجد خراب شود ، نمىتوانند آن را بفروشند يا داخل ملك و جاده نمايند .
« مسألهء 932 » فروختن در و پنجره و چيزهاى ديگر مسجد ، حرام است و اگر مسجد خراب شود ، بايد آنها را صرف تعمير همان مسجد كنند و چنانچه در همان مسجد قابل استفاده نباشند ، بايد در مسجد ديگر مصرف شوند ، ولى اگر قابل استفاده در ساير
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 176
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٧٦