« مسألهء 805 » كسى كه نماز واجب را ايستاده مىخواند ، بايد به گونهاى بايستد كه بگويند رو به قبله ايستاده و لازم نيست زانوها و انگشتان پاى او نيز رو به قبله باشند .
« مسألهء 806 » كسى كه بايد نشسته نماز بخواند ، بايد به گونهاى بنشيند كه صورت ، سينه و شكم او رو به قبله باشد ، ولى لازم نيست زانوهاى خود را به سمت قبله قرار دهد ، ولى اگر نتواند به نحو معمول بنشيند و هنگام نشستن ، كف پاها را به زمين بگذارد ، بايد به نحوى بنشيند كه پاهاى او نيز رو به قبله باشد .
« مسألهء 807 » كسى كه نمىتواند نشسته نماز بخواند ، بايد در حال نماز به گونهاى به پهلوى راست بخوابد كه جلوى بدن او رو به قبله باشد و اگر ممكن نباشد ، بايد به نحوى به پهلوى چپ بخوابد كه جلوى بدن او رو به قبله باشد و اگر به اين نحو نيز نتواند قرار گيرد ، بايد به گونهاى به پشت بخوابد كه كف پاى او رو به قبله باشد .
« مسألهء 808 » نماز احتياط و سجده و تشهّد فراموش شده را بايد رو به قبله بجا آورد و سجدهء سهو نيز بنا بر احتياط واجب بايد رو به قبله بجا آورده شود .
« مسألهء 809 » نماز مستحبّى را مىتوان در حال راه رفتن و سواره خواند و اگر انسان در اين دو حال نماز مستحبّى بخواند ، لازم نيست رو به قبله باشد ؛ ولى اگر در حال استقرار نماز مىخواند ، بنا بر احتياط بايد رو به قبله باشد .
« مسألهء 810 » كسى كه مىخواهد نماز بخواند ، بايد براى پيدا كردن قبله كوشش نمايد تا يقين يا اطمينان كند كه قبله كدام طرف است و اگر علم يا اطمينان به قبله براى او حاصل نشود ، مىتواند به گفتهء دو شاهد عادل كه از روى نشانههاى حسّى شهادت مىدهند يا به قول كسى كه از روى قاعدهء علمى قبله را مىشناسد و مورد اطمينان است ، عمل كند و اگر از اين راهها ممكن نشد ، بايد به گمانى كه به وسيله محراب مسجد مسلمانان يا قبرهاى آنان يا از راههاى ديگر پيدا مىشود ، عمل نمايد و حتّى اگر از گفتهء فاسق يا كافرى هم كه به واسطهء قواعد علمى قبله را مىشناسد گمان به قبله پيدا كند ، كافى است .
« مسألهء 811 » اگر كسى كه گمان به قبله دارد بتواند گمان قوىترى پيدا كند ، نمىتواند به گمان خود عمل نمايد ؛ مثلًا اگر ميهمان از گفته صاحب خانه گمان به قبله پيدا كند ولى
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 154
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٥٤