بتواند از راه ديگر گمان قوىترى پيدا نمايد ، نبايد به حرف او عمل كند .
« مسألهء 812 » اگر براى پيدا كردن قبله وسيلهاى نداشته باشد يا با اين كه كوشش كرده گمان او به هيچ جهتى تمايل پيدا نكرده باشد ، بنابر احتياط چهار نماز به چهار طرف مىخواند ، اگرچه بعيد نيست خواندن يك نماز به هر جهتى كه خواست ، كافى باشد .
« مسألهء 813 » اگر يقين يا گمان كند كه قبله در يكى از دو طرف است ، بايد به هر دو طرف نماز بخواند .
« مسألهء 814 » كسى كه به چند طرف نماز مىخواند ، اگر بخواهد نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشاء را بخواند ، مىتواند نماز اوّل را به تمام جهات بخواند و بعد نماز دوم را شروع كند و يا آن كه هر دو نماز را به يك جهت بخواند و سپس هر دو را در جهات ديگر تكرار كند ، اگرچه روش اول بهتر است .
« مسألهء 815 » اگر كسى كه يقين به قبله ندارد بخواهد غير از نماز عملى انجام دهد كه بايد رو به قبله صورت گيرد ، مثلًا بخواهد سر حيوانى را ببرد ، در صورت ضرورت ، مىتواند به گمان عمل نمايد و گرنه در صورت امكان بايد آن عمل را به تأخير اندازد و پس از حصول اطمينان به جهت قبله آن را به جا آورد .
پوشاندن بدن در نماز
« مسألهء 816 » مرد بايد در حال نماز - اگرچه كسى او را نبيند - عورتين خود را بپوشاند و بهتر است از ناف تا زانو را نيز بپوشاند .
« مسألهء 817 » زن بايد در هنگام نماز تمام بدن حتى سر و موى خود را بپوشاند و همچنين بنابر احتياط بايد كف پاى خود را نيز بپوشاند ، ولى پوشاندن صورت به مقدارى كه در وضو شسته مىشود و دستها و روى پاها تا مچ لازم نيست ، امّا براى آن كه يقين كند كه مقدار واجب را پوشانده است ، بايد مقدارى از اطراف صورت و قدرى پايينتر از مچ را نيز بپوشاند .
« مسألهء 818 » زن در برابر نامحرم بايد تمام بدن خود ، غير از مقدارى از صورت كه