كه شايد مطلوب خداوند باشد ، مىتوان بجا آورد .
وقت نمازهاى نافله يوميّه
« مسألهء 796 » نافلهء نماز ظهر ، پيش از نماز ظهر خوانده مىشود و وقت آن از اوّل ظهر تا هنگامى است كه طول سايهء شاخص كه بعد از ظهر پيدا مىشود ، به اندازهء دو هفتم آن شود ؛ مثلًا اگر طول شاخص هفت وجب باشد ، هر وقت مقدار سايهاى كه بعد از ظهر پيدا مىشود به دو وجب رسيد ، آخر وقت نافلهء ظهر است .
« مسألهء 797 » نافلهء عصر پيش از نماز عصر خوانده مىشود و وقت آن تا هنگامى است كه طول آن مقدار از سايهء شاخص كه بعد از ظهر پيدا مىشود ، به چهار هفتم آن برسد و چنانچه بخواهد نافلهء ظهر يا نافلهء عصر را بعد از وقت آنها بخواند ، بهتر است نافلهء ظهر را بعد از نماز ظهر و نافلهء عصر را بعد از نماز عصر و بدون نيّت ادا و قضا بخواند .
« مسألهء 798 » وقت نافلهء مغرب ، پس از تمام شدن نماز مغرب است تا وقتى كه سرخى طرف مغرب كه بعد از غروب كردن آفتاب در آسمان پيدا مىشود ، از بين برود و چنانچه بخواهد پس از اين هنگام آن را بخواند ، بنا بر احتياط واجب بايد بدون نيّت ادا و قضا آن را بجا آورد .
« مسألهء 799 » وقت نافلهء عشاء تا پايان وقت نماز عشاء است و بهتر است بلافاصله بعد از نماز عشاء خوانده شود .
« مسألهء 800 » نافلهء صبح پيش از نماز صبح خوانده مىشود و وقت آن از 16 آخر شب شروع مىشود و اگر نافلهء شب را به جا آورد ، مىتواند نافلهء صبح را متّصل به نافلهء شب پس از نيمهء شب بخواند و اگر از كسانى باشد كه تقديم نافلهء شب بر نيمهء شب براى آنان جايز است ، مىتواند نافلهء صبح را همراه نافلهء شب قبل از نيمهء شب بجا آورد .
« مسألهء 801 » وقت نافله شب از نيمه شب « 1 » تا اذان صبح است و بهتر است نزديك اذان صبح خوانده شود .
هامش
( 1 ) - شيوهء محاسبه نيمه شب در مسالهء 767 گذشت .