نماز ظهر را خوانده است ، نمىتواند نيّت را به نماز عصر برگرداند ، بلكه بايد آن نماز را رها كند و نماز عصر را بخواند . حكم نماز مغرب و عشاء نيز به همين ترتيب است .
« مسألهء 784 » اگر در بين نماز عصر يقين كند كه نماز ظهر را نخوانده است و نيّت را به نماز ظهر برگرداند و بعد به خاطر آورد كه نماز ظهر را خوانده بوده ، بنابر احتياط واجب بايد نيّت را به نماز عصر برگرداند و پس از اتمام نماز آن را دوباره بجا آورد .
« مسألهء 785 » اگر در بين نماز عصر شك كند كه نماز ظهر را خوانده يا نه ، بايد نيّت را به نماز ظهر برگرداند ، ولى اگر وقت به قدرى كم باشد كه بعد از تمام شدن نماز ، كمتر از يك ركعت به پايان وقت باقى بماند ، بايد به نيّت نماز عصر ، نماز را تمام كند و سپس نماز ظهر را قضا كند .
« مسألهء 786 » اگر در نماز عشاء پيش از ركوع ركعت چهارم شك كند كه نماز مغرب را خوانده يا نه ، چنانچه وقت به قدرى كم باشد كه بعد از تمام شدن نماز ، نيمه شب شود ، بايد به نيّت عشاء نماز را تمام كند و سپس به قصد ما فى الذمّه نماز مغرب را بجا آورد و احتياطاً نماز عشاء را نيز به قصد ما فى الذمّه اعاده كند و اگر بيشتر وقت داشته باشد ، بايد نيّت را به نماز مغرب برگرداند و نماز را در سه ركعت تمام كند و بعد نماز عشاء را بخواند .
« مسألهء 787 » اگر در نماز عشاء بعد از رسيدن به ركوع ركعت چهارم شك كند كه نماز مغرب را خوانده يا نه ، بايد نماز را تمام كند و بعد نماز مغرب را بخواند و پس از آن نماز عشاء را احتياطاً اعاده كند .
« مسألهء 788 » اگر انسان نمازى را كه خوانده احتياطاً دوباره بخواند و در بين نماز به خاطر آورد كه نمازى را كه بايد پيش از آن بخواند نخوانده است ، نمىتواند نيّت را به آن نماز برگرداند ، مثلًا اگر هنگامى كه نماز عصر را احتياطاً مىخواند به خاطر آورد كه نماز ظهر را نخوانده است ، نمىتواند نيّت را به نماز ظهر برگرداند .
« مسألهء 789 » برگرداندن نيّت از نماز قضا به نماز ادا و از نماز مستحب به نماز واجب جايز نيست .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 150
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٥٠