داشته باشد ، بايد هر دو نماز ظهر و عصر را احتياطاً بدون قصد ادا و قضا بخواند و اگر به اندازهء پنج ركعت وقت نداشته باشد ، بايد نماز عصر را احتياطاً بدون نيّت ادا و قضا بخواند و سپس نماز ظهر را قضا كند و اگر تا نيمه شب به اندازهء خواندن پنج ركعت نماز وقت داشته باشد ، بايد نماز مغرب و عشاء را بخواند و اگر كمتر وقت داشته باشد ، بايد نماز عشاء را به نيّت ادا خوانده و بعد نماز مغرب را بخواند و احتياط واجب اين است كه نيّت ادا و قضا ننمايد و سپس نماز عشاء را احتياطاً بدون نيّت ادا و قضا اعاده نمايد .
« مسألهء 777 » اگر مسافر تا غروب آفتاب به اندازهء خواندن سه ركعت نماز وقت داشته باشد ، بايد نماز ظهر و عصر را بخواند و اگر كمتر وقت داشته باشد ، بايد احتياطاً يك نماز دو ركعتى به قصد ادا و به نيّت ما فى الذمّه ( بدون قصد ظهر و عصر ) بخواند و پس از آن يك نماز دو ركعتى ديگر بدون قصد ادا و قضا و به نيّت ما فى الذمّه بجا آورد و اگر تا مغرب به اندازهء خواندن سه ركعت نماز وقت داشته باشد ، بايد هر دو نماز ظهر و عصر را احتياطاً بدون قصد ادا و قضا بخواند و اگر به اندازهء سه ركعت وقت نداشته باشد ، بايد نماز عصر را احتياطاً بدون نيّت ادا و قضا بخواند و سپس نماز ظهر را قضا كند و اگر تا نيمه شب به اندازهء خواندن چهار ركعت نماز وقت داشته باشد ، بايد نماز مغرب و عشاء را بخواند و اگر كمتر وقت داشته باشد ، بايد فقط نماز عشاء را بخواند و بعد نماز مغرب را احتياطاً بدون نيّت ادا و قضا بجا آورد و سپس احتياطاً نماز عشاء را نيز بدون نيّت ادا و قضا اعاده كند و چنانچه بعد از خواندن نماز عشاء معلوم شود كه به مقدار يك ركعت يا بيشتر وقت به نيمه شب باقى مانده است ، بايد فوراً نماز مغرب را به نيّت ادا بخواند - اگرچه احتياط مستحب اين است كه آن را به قصد ما فى الذمّه بجا آورد - و سپس بنابر احتياط واجب نماز عشاء را بدون نيت ادا و قضا ، اعاده نمايد .
« مسألهء 778 » مستحب است انسان نماز را در اوّل وقت آن بخواند و دربارهء آن سفارش بسيارى شده است و هر چه به اوّل وقت نزديكتر باشد بهتر است ، مگر آن كه تأخير آن از جهتى بهتر باشد ، مثل اين كه مقدارى صبر كند تا نماز را به جماعت بخواند .
« مسألهء 779 » هرگاه انسان عذرى داشته باشد كه اگر بخواهد در اوّل وقت نماز
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 148
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٤٨