ما فى الذمّه بخواند و سپس بنا بر احتياط واجب نماز عشاء را نيز دوباره به قصد ما فى الذمّه بجا آورد و بين وقت مخصوص نماز مغرب و وقت مخصوص نماز عشاء ، وقت مشترك نماز مغرب و عشاء است .
« مسألهء 766 » اگر پيش از خواندن نماز مغرب ، سهواً مشغول خواندن نماز عشاء شود و در بين نماز بفهمد كه اشتباه كرده ، چنانچه به ركوع ركعت چهارم نرفته باشد ، بايد نيّت را به نماز مغرب برگرداند و نماز را تمام كند و بعد نماز عشاء را بخواند و اگر به ركوع ركعت چهارم رفته باشد ، احتياطاً بايد نماز را به قصد رجاء تمام كند سپس نماز مغرب را بخواند و بعد از آن نماز عشاء را احتياطاً اعاده نمايد و اگر پس از نماز متوجّه شود ، نماز عشاى او صحيح است و بايد نماز مغرب را بجا آورد .
« مسألهء 767 » آخر وقت نماز عشاء نيمه شب است و احتياط واجب آن است كه براى محاسبه نيمه شب در مورد نماز مغرب و عشاء و مانند آنها ، شب را از اوّل غروب تا اذان صبح حساب كند « 1 » و براى نماز شب و مانند آن ، تا اوّل آفتاب حساب نمايد .
« مسألهء 768 » اگر از روى معصيت يا به واسطهء عذرى نماز مغرب يا نماز عشاء را تا نصف شب نخواند ، بنابر احتياط واجب بايد تا قبل از اذان صبح بدون اين كه نيّت ادا و قضا كند آن را بجا آورد .
احكام وقت نماز
« مسألهء 769 » انسان هنگامى مىتواند مشغول نماز شود كه يقين يا اطمينان كند وقت آن فرا رسيده است يا دو مرد عادل از داخل شدن وقت خبر دهند .
« مسألهء 770 » شخص نابينا و زندانى و مانند آنها ، بنابر احتياط واجب تا وقتى كه به فرا رسيدن وقت يقين پيدا كنند ، نبايد مشغول نماز شوند ؛ ولى اگر انسان به واسطهء وجود موانعى مثل ابر ، غبار و مانند آنها كه در غالب افراد مانع از حصول يقين و اطمينان به دخول وقت مىشود ، نتواند در اوّل وقت نماز به فرا رسيدن وقت يقين يا اطمينان پيدا
هامش
( 1 ) - تقريباً يازده ساعت و يك ربع بعد از ظهر شرعى ، آخر وقت نماز مغرب و عشاء است .