تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (فارسى) — صفحة 22

مساهمون:

ص٢٢
پاسخ : در اين موارد ، تشخيص با عرف است و در مورد اختلاف ، اگر مقلّد ، اهل تشخيص باشد ، نظرش براى خودش معتبر است و اگر مقلّد ، اهل تشخيص نباشد ، مىتواند از گفتهء مجتهد تبعيت كند . [ 76 ] سؤال 76 : تشخيص ضرورت كه عمل به بعضى از مسائل شرعى به آن بستگى دارد ، آيا بر عهدهء خود مكلّف است ؟ پاسخ : ضرورت ، در معانى مختلفى استعمال مىشود . معناى مورد نظر مجتهد را بايد از او بپرسد ؛ ولى تطبيق بر مورد ، بر عهدهء خود مكلّف است .

تبعيض در تقليد

[ 77 ] سؤال 77 : آيا تبعيض در تقليد در يك باب ( مثلًا مصرف خمس ) جايز است ؟ و آيا تبعيض ، استمرارى است ؛ يعنى در همان مسأله كه عمل كرده ، مىتواند به مجتهد مساوى رجوع كند ؟ پاسخ : تبعيض در تقليد ، در ابتدا در صورت تساوى مجتهدين ، بىاشكال است ؛ ولى اگر در مسأله‌اى تقليد كرد ، احتياطاً نمىتواند به مجتهد ديگر رجوع كند ، مگر دومى اعلم از اولى باشد كه در اين صورت ، رجوع واجب است . [ 78 ] سؤال 78 : فردى كه مقلّد يك مرجع است ، آيا مىتواند در عين حال كه به فتواى مرجع خود عمل مىكند ، به فتواى مرجع ديگر هم عمل نمايد ؟ پاسخ : اگر مرجعى كه از ايشان تقليد مىكنيد ، اعلم باشد و فتوا بدهد ، نمىتوانيد به فتواى ديگرى عمل كنيد و اگر فتوا نداده و احتياط واجب فرموده ، مىتوانيد به فتواى مجتهد ديگر با رعايت الأعلم فالأعلم عمل نماييد و در صورت تساوى ، در مسائلى كه از يكى از آنان تقليد كرده‌ايد ، احتياطاً نمىتوانيد از ديگرى تقليد نماييد . [ 79 ] سؤال 79 : آيا كسى كه مقلّد يك مرجع است ، مىتواند در يك يا دو يا چند مسألهء