نشوند ، نماز و روزهشان در محلّ خوابگاه و تمام شهر زنجان و مسير دانشگاه و خود دانشگاه ، تمام است و احتياج به قصد ده روز نيست و دانشگاه و شهر زنجان براى آنها در حكم وطن است .
[ 1303 ] سؤال 14 : تعدادى از نظاميان ، براى گذراندن دورههاى يك ساله جهت تكميل دانش نظامى و مكتبى از سراسر كشور به شيراز مسافرت مىنمايند و مدت يك سال به طور تمام وقت ، مشغول تحصيل هستند . ضمناً خوابگاه اين دانشجويان در شهرستان مرودشت است كه در فاصلهء 45 كيلومترى شيراز است و هر روز اين مسافت را طى مىكنند . با توجه به اين كه هيچ يك از اين دو شهر ، وطن آنها نيست ، حكم نماز آنها از حيث قصر و اتمام چگونه است ؟
پاسخ : وطن بودن لازم نيست ، چنانچه به آنها مسافر گفته نشود ، كافى است و از زمانى كه به آنها مسافر گفته نشود ، نمازشان در هر دو شهر و در مسير بين آنها تمام است و روزههايشان را هم بايد بگيرند .
[ 1304 ] سؤال 15 : فاصلهء كارخانهء پتروشيمى اراك ، از شهر اراك حدود بيست كيلومتر و خانههاى سازمانى كه محلّ سكونت كاركنان پتروشيمى است ، حدود هفت كيلومتر از كارخانه و 27 كيلومتر از شهر اراك فاصله دارد . وطن اصلى بعضى از كاركنان ، شهر تهران است . اولًا بفرماييد حكم نماز و روزهء اين افراد كه هر روز فاصلهء بين كارخانه و محلّ سكونت فعلى ( خانههاى سازمانى ) را طى مىكنند ، چيست ؟ و ثانياً اگر هر از چندى جهت تهيهء ضروريات زندگى و امور ديگر به شهر اراك بروند ، حكم آنها در رفت و برگشت چگونه است ؟
پاسخ : اگر مدتى از اين وضعيت گذشته كه ديگر به شما در آن جا مسافر گفته نمىشود ، شما در تردّد بين كارخانه و محلّ سكونت ، حكم مسافر را نداريد و نمازتان در محلّ كار و محلّ سكونت و در مسير بين آن دو تمام است و روزه هم بگيريد و اگر به محلّى در داخل شهر اراك برويد كه مجموع مسير رفت و
استفتائات (فارسى) — صفحة 339
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٣٩