تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (فارسى) — صفحة 338

مساهمون:

ص٣٣٨
[ 1299 ] سؤال 10 : زنى در عقد دائمى شوهرى است كه وطن او شهرستان ديگرى است . آيا قبل از آغاز زندگى مشترك ، شهرستانى كه وطن شوهر است ، وطن زن هم محسوب مىشود ؟ پاسخ : در فرض سؤال ، وطن شوهر ، وطن زن محسوب نمىشود . [ 1300 ] سؤال 11 : خانمى بعد از ازدواج ، براى زندگى به شهر شوهرش منتقل شده است . آيا نماز اين خانم ، هنگام سفر به وطن اصلى خود تمام است ؟ پاسخ : چنانچه احتمال بازگشتن اين زن به وطن اصلى براى زندگى كردن ( به همراه شوهر يا به تنهايى ) جدّى باشد و ضعيف نباشد ، نمازش در وطن اصلى خود تمام است و بايد روزه‌اش را هم بگيرد و اگر اين احتمال ضعيف باشد ، اعراض از وطن اصلى محقّق شده است و بايد در آن جانمازش را قصر بخواند و روزه‌اش صحيح نيست . [ 1301 ] سؤال 12 : من در حوزهء علميهء رضويهء لامرد تحصيل مىكنم و در ماه مبارك رمضان ، دور از وطن خود كه فاصلهء آن بيش از چهار فرسخ از محلّ تحصيل است ، به سر مىبرم . با توجه به اين كه سال اول تحصيل من در اين حوزه است ، آيا اين جا وطن دوم من محسوب مىشود يا خير ؟ و حكم نماز و روزه‌ام چيست ؟ پاسخ : اگر تصميم داريد مدتى نسبتاً طولانى در حوزهء علميهء مذكور بمانيد ، از زمانى كه در آن محل به شما مسافر نگويند ، بر محلّ مذكور احكام وطن مترتّب مىشود و نمازتان تمام است و روزه را بايد بگيريد . [ 1302 ] سؤال 13 : خوابگاه دانشجويى دانشگاه زنجان در داخل شهر زنجان و محلّ دانشگاه در فاصلهء پنج كيلومترى زنجان است . با عنايت به اين كه دانشجويان ساكن اين خوابگاه افراد غير بومى هستند و از اول روز تا غروب در دانشگاه و شب را در خوابگاه به سر مىبرند ، قصد اقامهء آنها در خوابگاه و حكم نماز و روزهء آنها در دانشگاه چگونه است ؟ پاسخ : در فرض سؤال ، از زمانى كه دانشجويان در آن جا مسافر محسوب
استفتائات (فارسى) — صفحة 338 | السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي