برايت مضر است و او چندين سال روزه نگرفته است ؛ ولى بعداً فهميده كه پزشك ، در تشخيص خود اشتباه كرده و روزه ، ضررى براى او نداشته است . حكم روزههايى كه ترك شده ، چيست ؟
پاسخ : كفّاره بر او واجب نيست ؛ ولى قضا لازم است .
[ 1240 ] سؤال 132 : كسى از خوف ضرر ، روزههايش را افطار كرده و كفّارهء آن را هم پرداخته است ؛ ولى پس از چند سال فهميده كه خوفش بى جا بوده و روزه هيچ ضررى براى او نداشته است . حكم اين فرد چيست ؟
پاسخ : در صورت مذكور ، قضاى روزههايى كه نگرفته ، واجب است .
[ 1241 ] سؤال 133 : يك نفر چندين سال مريضى مستمر داشته و روزه نگرفته و كفّارهء آن را پرداخت كرده است . سپس به پزشك مراجعه مىكند و پزشك مىگويد كه خوب شدهاى و مىتوانى روزه بگيرى و مريض شك مىكند كه احتمالًا در ماه رمضان گذشته هم مىتوانستهام روزه بگيرم ، ولى خيال مىكردم كه توانايى آن را ندارم . آيا در اين فرض ، قضاى روزهء ماه رمضان گذشته بر او لازم است يا همان كفّاره كافى است ؟ اگر از گفتهء پزشك ، يقين يا اطمينان عادى پيدا كند كه در رمضان گذشته مىتوانسته روزه بگيرد ، چه حكمى دارد ؟
پاسخ : در صورت شك در اين كه در ماه رمضان گذشته ، عذرش بر طرف شده بود يا نه ، قضاى روزه لازم نيست و كفّارهاى كه داده ، كافى است ؛ ولى اگر بعد از رجوع به پزشك ، از گفتهء او يقين و يا اطمينان پيدا كرد كه عذرش در ماه رمضان گذشته بر طرف شده بوده است ، قضا لازم است ؛ ولى كفّاره ندارد .
[ 1242 ] سؤال 134 : شخصى در ماه مبارك رمضان به جهت عسر و حرج ، روزهاش را افطار مىكند ( او كشاورز است و عطش و تشنگى او را مضطرب نموده ، بعدازظهر چيزى مىخورد و مىآشامد ) ؛ ولى به اندازهء ضرورت اكتفا نمىكند . حال ، وظيفهاش چيست ؟
پاسخ : در فرض سؤال ، نوشيدن به اندازهء رفع عطش جايز است ؛ ولى بعداً بايد
استفتائات (فارسى) — صفحة 317
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣١٧