[ 1248 ] سؤال 140 : چنانچه روزهدار بداند كه اگر به محلّى برود ، او را مجبور به افطار مىكنند و به آن جا برود ، حكم روزهاش از جهت قضا و كفاّره چيست ؟ اگر پس از رفتن او را مجبور نكنند ، چه طور ؟
پاسخ : به مجرّد اين كه روزهدار قصد رفتن به آن جا را بكند ، روزهاش باطل مىشود ، چه او را مجبور به افطار كنند يا نكنند ؛ ولى در هر صورت كفّاره ندارد .
مواردى كه هم قضاى روزه واجب است و هم كفّارهء روزه
[ 1249 ] سؤال 141 : مردى قبل از بلوغ گمانش اين بوده كه مردان فقط بعد از رسيدن به پانزده سالگى بالغ مىشوند و قبل از پانزده سالگى نماز و روزهاى به جا نياورده است ؛ ولى اكنون احتمال مىدهد يا مىداند كه قبل از پانزده سالگى بالغ شده است . در اين صورت ، چه وظيفهاى دارد ؟
پاسخ : آن مقدارى كه يقين دارد بعد از بلوغ شرعى ، از نماز و روزهاش ترك شده ، قضاى آن واجب است و ظاهراً براى روزههاى فوت شده ، كفّاره لازم نيست ، مگر اين كه جاهل مقصّر باشد و در هنگام ترك روزه ، ملتفت مسأله بوده باشد .
[ 1250 ] سؤال 142 : كسى كه پنج سال در ماه مبارك رمضان با داشتن توانايى ، روزه نگرفته و به دليل جهل به مسأله فكر مىكرده كه بعداً فقط بايد قضاى روزهها را بگيرد ، نسبت به قضا و كفّاره ، چه وظيفهاى دارد ؟
پاسخ : بايد قضا و كفّاره ، حتى كفّارهء تأخير قضاى روزهها را ادا كند .
[ 1251 ] سؤال 143 : شخصى يقين دارد كه فردا قبل از اذان ظهر مسافرت مىكند و بدين جهت در شب ماه مبارك رمضان خود را جنب مىكند و بعد از اذان صبح غسل مىنمايد و نماز مىخواند و سپس به مسافرت مىرود . آيا چيزى بر عهدهء اين شخص مىآيد يا نه ؟ اگر با