تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (فارسى) — صفحة 302

مساهمون:

ص٣٠٢
پاسخ : اگر پزشك مورد اعتماد باشد و از گفتهء او براى بيمار خوف ضررِ قابل اعتنا حاصل شود ، نبايد روزه بگيرد . [ 1184 ] سؤال 76 : آيا توصيه پزشك و پرستار مبنى بر ضرر داشتن روزه يا مضر بودنِ حركت دادن اعضاى بدن يا ضرر داشتن استعمال آب براى وضو ، مجوّز شرعى براى بيمار محسوب مىشود يا خير ؟ پاسخ : اگر افراد مذكور ، مورد اعتماد باشند و از گفتهء آنان خوف ضررِ قابل اعتنا حاصل شود ، مجوّز شرعى محسوب مىشود . [ 1185 ] سؤال 77 : آيا احتمال ضرر ، مجوّز خوردن روزه مىشود يا اين كه اطمينان به ضرر لازم است ؟ ميزان در مقدار ضرر چيست ؟ پاسخ : اگر احتمال ضرر ، منشأ عقلايى داشته باشد ( مثل اين كه مستند به قول پزشك مورد اعتماد باشد ) و ضرر نيز قابل اعتنا باشد ، نبايد روزه بگيرد . [ 1186 ] سؤال 78 : شخصى ناراحتى معده و ورم روده دارد و با وجود اين كه مايل است روزه بگيرد ، در اثر ضعف و عدم توانايى نمىتواند . تكليف اين شخص چيست ؟ پاسخ : با احراز عدم توانايى ، واجب نيست روزه بگيرد و چنانچه مرض او تا سال آينده ادامه پيدا كند و در طول سال نتواند روزه‌ها را قضا كند ، بايستى براى هر روز ، يك مدّ طعام به فقير بدهد و قضاى روزه‌ها لازم نيست .

باردارى و شير دادن به بچه

[ 1187 ] سؤال 79 : حكم روزه گرفتن زنان باردارى كه نمىدانند روزه گرفتن براى جنين آنها مضر است يا نه ، چيست ؟ پاسخ : اگر احتمال عقلايى بدهند كه با گرفتن روزه ، ضررى به خودشان و يا جنين وارد مىشود ، نبايد روزه بگيرند .
استفتائات (فارسى) — صفحة 302 | السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي