تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (فارسى) — صفحة 305

مساهمون:

ص٣٠٥
اين صورت اشكالى به پى در پى بودن روزهء كفّاره وارد نمىشود و لازم نيست روزهء كفّاره را از سر بگيرد . [ 1194 ] سؤال 86 : كسى كه نذر مىكند ده روز معيّن يا غير معيّن را پشت سر هم روزه بگيرد و شروع به آن مىكند ، اما در بين ده روز عذرى ( مثل مريضى يا حيض ) پيش مىآيد ، آيا لازم است بعد از رفع عذر ، روزه‌ها را از سر بگيرد يا لازم نيست ؟ پاسخ : در صورت فرض شده ، در روزهء معيّن ، از سر گرفتن روزه‌ها لازم نيست ؛ ولى قضاى روزهء روزهايى را كه در آنها معذور بوده بايد بگيرد و در روزهء غير معيّن ، اگر احتمال پيش آمدن عذر را نمىداده ، بعد از رفع عذر مذكور در سؤال ، لازم نيست روزهء نذرى را از سر بگيرد ؛ بلكه بعد از رفع عذر ، مقدار باقى مانده را پشت سر هم روزه بگيرد و صحيح است . [ 1195 ] سؤال 87 : زنى نذر مىكند كه در روز معيّنى روزه بگيرد و در همان روز حيض مىشود . تكليف او در مورد اين نذر چه مىشود ؟ پاسخ : بايد بعداً قضاى آن را به جا آورد . [ 1196 ] سؤال 88 : كسى كه نذر كرده تا آخر عمرش را روزه بگيرد ، چگونه مىتواند روزه رمضان ، روزهء كفّاره ، روزهء قضاى همين نذر يا قضاى رمضان يا روزهء قضاى پدر را به جا آورد ؟ پاسخ : ظاهر اين است كه صوم يوم الدّهر ( روزهء تمام عمر ) ، از روزهء ماه رمضان و قضاى آن و روزهء قضاى پدر و قضاى نذر منصرف است و شامل بقيهء روزه‌ها غير از آنها مىشود و در كفّاره هم بايد خصال ديگر را اختيار كند ( مانند اطعام مساكين ) . البته اگر نذر او مطلق باشد ، گرفتن اين روزه‌ها منافاتى با روزهء نذرى مذكور ندارد و حتى روزهء كفّاره را نيز مىتواند بگيرد ؛ يعنى با يك روزه مىتواند نيّت هر دو را بكند .