سجده سهو بنمايد ، مگر قبل از آن كه بخواهد مقدار ناقص را جبران كند ، كارى كه منافى نماز است ، از او سر زده باشد كه در اين صورت بايد نماز را اعاده نمايد .
[ 926 ] سؤال 275 : كسى كه به عنوان مثال برايش در نماز ، شك بين سه و چهار پيش مىآيد و بعد از سلام نماز ، مشغول به نماز احتياط مىشود ، اگر در بين نماز احتياط اطمينان يا يقين به يكى از دو طرف شك ( سه ركعت يا چهار ركعت ) پيدا كند ، نمازش را چگونه به پايان برساند ؟
پاسخ : اگر در بين نماز احتياط ، براى نمازگزار يقين يا اطمينان حاصل شد كه نمازش تمام و صحيح بوده است ، جايز است كه نماز احتياط را قطع كند و جايز است آن را به قصد نافله تمام كند و اگر نماز احتياطش كه اكنون مىخواهد آن را به قصد نافله تمام كند يك ركعت بوده ، مىتواند آن را يك ركعتى تمام كند و همچنين مىتواند ركعت ديگرى به آن اضافه نمايد و آن را دو ركعتى به اتمام رساند ، و اگر در بين نماز احتياط ، يقين يا اطمينان حاصل نمود كه نمازش ناقص بوده ، مسأله ، صورتهاى مختلفى دارد و بنا بر اظهر ، در صورتى كه بتواند نمازش را با ادامه دادن نماز احتياط و يا رها كردن آن ( در صورتى كه وارد ركوع نشده باشد ) تكميل نمايد ، بايد همين كار را بكند و نمازش صحيح است ( مانند اين كه بين دو و سه و چهار شك كند و بعد از خواندن يك ركعت نماز احتياط ايستاده ، متوجه شود كه نماز اصلى را دو ركعتى خوانده بود ، كه در اين صورت ركعتى كه به عنوان احتياط خوانده ، ركعت سوم نماز او محسوب مىشود و نماز خود را با خواندن يك ركعت ديگر كامل مىكند و يا مثل اين كه در شك بين سه و چهار ، بعد از سلام مشغول به خواندن نماز احتياط نشسته شود ، سپس قبل از ركوع بفهمد كه نمازش را دو ركعتى خوانده كه در اين صورت بايد نماز احتياط را رها كند و دو ركعتِ ناقص نماز خود را به صورت ايستاده تكميل كند ) و در صورتى كه نتواند نمازش راتكميل كند ، بايد
استفتائات (فارسى) — صفحة 233
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٣٣