نماز احتياط
[ 921 ] سؤال 270 : شخصى در نماز ظهر شك مىكند و بعد از سلام نماز ، به جاى خواندن نماز احتياط ، از روى فراموشى مشغول نماز عصر مىشود . اگر در بين نماز عصر به ياد آورد كه نماز احتياط را نخوانده است ، وظيفهء او چيست ؟
پاسخ : اگر بعد از نماز ظهر ، از او منافى نماز سر نزده باشد ، چنانچه از محلّ عدول به نماز احتياط گذشته باشد ( مثل اين كه نماز احتياط يك ركعتى بر او واجب بوده و او وارد ركوع ركعت دوم نماز عصر شده باشد ) ، بايد نماز عصر را قطع كند و نماز احتياط را بخواند و بعد نماز عصر را بخواند ، و اگر از محلّ عدول به نماز احتياط نگذشته باشد ، به نماز احتياط عدول كند و در هر دو صورت ، اگر فاصله بين نماز ظهر و نماز احتياط ، به اندازهاى طولانى شده باشد كه منافى با انجام دادن نماز احتياط باشد ، خواندن نماز احتياط لازم نيست و بايد نيّت خود را به نماز ظهر برگرداند و پس از اتمام آن ، نماز عصر را بخواند .
[ 922 ] سؤال 271 : كسانى كه بر اثر بيمارى و ناتوانى مجبورند كه نشسته نماز بخوانند ، در مواردى كه در نماز شك مىكنند و لازم است نماز احتياط بخوانند ، نماز احتياطشان را بايد مانند نماز احتياط ايستاده به حساب آورند يا نماز احتياط نشسته ؟
پاسخ : در مواردى كه شخص سالم ، مخيّر بين خواندن نماز احتياط ايستاده و نماز احتياط نشسته است ، اين بيمار چون نمىتواند ايستاده نماز بخواند ، بايد نماز احتياط نشسته را به جا آورد و در مواردى كه وظيفهء شخص سالم ، نماز احتياط ايستاده است ، اين بيمار به جهت عدم توانايى ، اين نماز احتياط ايستاده را مانند اصل نماز ، به صورت نشسته مىخواند ، مثلًا اگر كسى شك بين سه و چهار كند ، در شخص سالم حكمش تخيير بين يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نماز احتياط نشسته است كه اين بيمار بايد دو ركعت