تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (فارسى) — صفحة 234

مساهمون:

ص٢٣٤
آن را از سر بگيرد . [ 927 ] سؤال 276 : بعد از خواندن نماز احتياط ، يقين مىكنيم نمازى كه خوانده بوديم ، كامل بوده و احتياجى به نماز احتياط نداشته و يا اين كه يقين مىكنيم نمازمان ناقص بوده و با نماز احتياط كامل شده است . آيا اكنون وظيفهء جديدى متوجه ما مىشود يا همان نماز كافى است ؟ پاسخ : در هر دو صورت ، تكليف جديدى متوجه انسان نيست و همان نماز كافى است . [ 928 ] سؤال 277 : اگر هم نماز احتياط و هم قضاى سجده يا تشهد فراموش شده بر نمازگزار واجب شود ، كدام يك از آنها را بايد زودتر انجام دهد ؟ پاسخ : بايد اول نماز احتياط را به جا آورد ، مگر اين كه سجده يا تشهد فراموش شده از ركعت آخر باشد كه در اين صورت بنا بر احتياط بايد سجده يا تشهد و بقيهء افعال بعد از آنها در نماز را تا آخر سلام نماز به قصد « ما فى الذمّه » به جا آورد و سپس نماز احتياط را بخواند و در آخر ، بنا بر احتياط به جهت سلام بى جا در نماز ، دو سجدهء سهو نيز به جا آورد . [ 929 ] سؤال 278 : كسى كه در يك نماز ، هم نماز احتياط و هم سجدهء سهو بر او واجب مىشود ، كدام يك را بايد اول به جا آورد ؟ پاسخ : اول بايد ، نماز احتياط را بخواند .

سجده سهو

[ 930 ] سؤال 279 : گاهى در نماز ، براى انسان پيش مىآيد كه به طور سهوى ذكرهاى نماز را جا به جا مىگويد ، مثلًا به هنگام تشهد ، شروع به خواندن تسبيحات اربعه مىكند ، ولى به محض شروع به تسبيحات ، متوجه اشتباه خود مىشود و پس از تلفّظ تنها دو حرف