شك در نماز جماعت
[ 911 ] سؤال 260 : مأموم در نماز جماعت شك مىكند كه تكبيرة الاحرام را گفته است يا نه .
آيا نمازش باطل است ؟
پاسخ : اگر مشغول به كارى شده باشد كه مترتّب بر تكبيرة الاحرام است ( مثل سكوت و گوش دادن به قرائت امام و امثال آن ) ، به شكّ خود توجه نكند ، اگر چه احتياط مستحب آن است كه نماز را تمام كند و دوباره بخواند .
شك در نماز مستحبّى
[ 912 ] سؤال 261 : يكى از شكهايى كه نبايد به آن اعتنا كرد ، شك در ركعات نماز مستحبّى است . سؤال اين است كه اگر در نماز مستحبّى شك پيش آمد ، عمل كردن به چه صورت افضل است ؟
پاسخ : اگر بنا گذاشتن بر هر يك از دو طرف شك ، موجب بطلان نماز نباشد ، افضل و بهتر اين است كه بنا را بر اقل بگذارد و اگر بنا گذاشتن بر اكثر موجب فساد نماز شود ، براى تصحيح نماز ، بنا را بر اقل بگذارد .
شكهاى صحيح
[ 913 ] سؤال 262 : چرا وقتى در نماز شك مىكنيم ، بايد ركعت بيشتر را اختيار كنيم و سپس نماز احتياط بخوانيم ؟ در صورت امكان ، دليلش را بيان نماييد .
پاسخ : به دليل رواياتى كه در مورد شك در ركعات نماز وارد شده ، بايد بنا را بر اكثر گذاشت و بعد ، نماز احتياط خواند .
[ 914 ] سؤال 263 : كسى كه در ركعات نماز شك مىكند و بعد از مقدارى تأمّل ، شكّ او تبديل به گمان مىشود و بعد از آن تبديل به شكّ ديگرى مىگردد ، كدام يك از شكّ اول و گمان بعد از آن و شكّ دوم را بايد ملاك عمل خود قرار دهد ( مثلًا شك بين سه و چهار مىكند و بعد گمان به چهار ركعت پيدا مىكند و بعد گمانش تبديل به شك بين دو و چهار مىشود ) ؟