شريف جرجانى در اين باره مىگويد :
خنثى در شريعت اسلام به كسى گفته مىشود كه داراى هر دو آلت مردانه و زنانه است ، يا اينكه اساساً هيچ كدام از دو آلت مردانه و زنانه را ندارد . « 1 » آيتالله محمد صدر در تعريف خنثى مىگويد :
همانا خنثى ، انسانى است كه دو آلت مردانه و زنانه را در وجود خويش جمع كرده ، يا اينكه دو آلت در او مفقود است . « 2 »
نظرية مختار
به نظر مىرسد كه تعريف دوم ، در مورد واژهء « خنثى » - هر چند مشهور نيست - بهتر و دقيقتر از معناى اول - هر چند مشهور است - باشد . به عبارت ديگر ، خنثى از نظر لغت و فقه داراى دو مصداق است : مصداق اول ، كسانىاند كه داراى هر دو آلت مردانه و زنانه هستند ؛ مصداق دوم ، كسانىاند كه اصلًا هيچ كدام از دو آلت را ندارند ، كه به اين عدهء اخير ، « ممسوح » نيز گفته مىشود .
از آن جايى كه در فقه ، احكام شرعى ويژهء افراد ممسوح با افراد خنثى ( دو جنسىها ) تفاوتى ندارد ، بنابراين ، در يك تعريف كلى ، خنثى شامل هر دو مصداق مىشود . مضافاً به اينكه مشكل تعيين جنسيت ، در هر دو گروه وجود دارد .
مبحث چهارم : تاريخچهء خنثىها ( دو جنسىها )
از گذشته تا كنون ، خنثىها ( دو جنسىها ) در تمام جوامع يافت مىشده است . اين امر ، پديدهء جديدى نيست كه بشر امروزى آن را كشف كرده باشد . به عبارت ديگر ، مىتوان گفت از گذشتهء بسيار دور و تقريباً از زمانى كه انسان پا به كُرهء زمين نهاده
است ، افراد خنثى نيز كم و بيش وجود داشتهاند . مؤيد اين مسأله ، برخى روايات اسلامى
هامش
( 1 ) . شريف على بن محمد جرجانى ، التعريفات ، حرف خاء ، واژهء خنثى ؛ سعدى ابوجيب ، القاموس الفقهى لغهء و اصطلاحاً ، ص 124 : « الخنثى فى الشريعة شخص له آلتا الرجال و النساء اوليس له شئٌ منها اصلًا » .
( 2 ) . محمد صدر ، ماوراء الفقه ، ج 6 ، ص 134 : « انّ الخنثى هو الانسان الّذى يجمع بين عورتى الرجل و المرأة ، او تنعدم لديه كلتا العورتين » .