قرار دارند ، بر عهده دارد . اين قسمت از كنوانسيون مقرّر مىكند :
« دولتهاى عضو همه اقدامات قانونى ، اجرايى ، اجتماعى و آموزشى لازم را به عمل خواهند آورد تا از كودك در برابر همه شكلهاى خشونت جسمى يا روانى ، صدمه يا آزار ، بىتوجّهى يا رفتار توأم با سهلانگارى ، سوء رفتار يا بهرهكشى ، از جمله سوء استفاده جنسى ، در حين مراقبت توسط والد ( يا والدين ) ، سرپرست ( يا سرپرستان ) قانونى يا هر شخص ديگرى كه عهدهدار مراقبت از كودك است ، حمايت كنند . » « 1 » اين ماده ، به روشنى تمامى انواع مجازاتهاى بدنى و شكلهاى خشونت جسمى « 2 » يا روانى عليه كودكان را ممنوع مىداند ؛ تاكيد مىكند كه كودك از حقّ مساوى انسانى در مورد تماميّت جسمى و شخصى بر خوردار است ؛ و دولتها را متعهّد مىسازد كه با در نظر گرفتن معيارهايى براى ريشهكن كردن تنبيه بدنى كودكان ، اقداماتى را انجام دهند . حكومتها بايد اين اقدامات را به شيوهاى انجام دهند كه هم نمايندگان ( بازيگران ) خصوصى - والدين ، معلّمان مدارس خصوصى و . . . - و هم مقامات رسمى وكارفرمايان عمومى - مأموران تأديبى ، معلّمان مستخدم در مدارس دولتى و . . . - از انجام اين گونه رفتارها بازداشته و ترسانده شوند . « 3 »
كميته حقوق كودك در گزارشهايى كه دولتها راجع به اين مادّه به كميته ارائه مىدهند ، تأكيد دارد كه محتواى گزارشها بايد نشان دهد كه : « آيا قانون ( جنايى / يا قانون خانواده ) ، هرگونه خشونت روانى و جسمى ، از جمله : تنبيه بدنى ، تحقير عمدى ، صدمه يا آزار ، بدرفتارى يا استثمار ، سهل انگارى ، سوء رفتار يا بهرهكشى و . . . در خانواده ، پرورشگاه و ساير شكلهاى مراقبت ، و در مؤسسات خصوصى يا
هامش
( 1 ). U . N . Convention on the Rights of the Child , op . cit , art . , para . .( 2 ) . فرهنگ آكسفورد واژهى خشونت را به روشهاى گوناگونى توضيح مىدهد كه يكى از آنها اين است : « رفتار يا كاربردى كه منجر به جراحت و آسيب بدنى شود ، يا به طور قطع با آزادى شخصى منافات دارد . » به نقل از :Susan H . Bitensky , op . cit , p . .( 3 ). Sharon Detrick , A Commentary on The United Nations Convention on The Rights of The Child , The Hague , Martinus Nijhoff , , p . .