« در چارچوب اختيارات كميته ، اين كميته توجّهى خاصّ به حقوق كودك و به خصوص آزار جسمى او داشته است . در همين رابطه ، با همان ذهنيت تاكيد شده است كه تنبيه و مجازات بدنى كودكان ، با اين كنوانسيون سازگار نيست ؛ و در بيشتر موارد پيشنهاد كرده است كه مقرّرات موجود در كشورها ، مورد تجديد نظر و اصلاح قرار گيرند ؛ و همچنين برنامههاى آموزشى و آگاه كنندهاى براى جلوگيرى از بدرفتارى و سوء استفاده از كودكان و تنبيه بدنى كودكان تدوين گردد . » « 1 » بنابراين ، گزارش كميته به صورت رسمى تاكيد دارد كه مجازات بدنى با مجموعهى كنوانسيون حقوق كودك ناسازگار است ؛ و چنين مجازاتى را بدرفتارى با كودك تشخيص مىدهد ؛ و از اين ايده حمايت مىكند كه ممنوعيّت تنبيه بدنى كودكان به عنوان بخش لازم و لاينفكّ از قبول معاهده است .
علاوه بر روح حاكم بر مجموعه كنوانسيون كه با تنبيه بدنى ناسازگار است ، مىتوان به مواد معيّنى از كنوانسيون براى ممنوعيّت تنبيه بدنى تمسّك كرد ؛ اين مواد عبارتند از :
الف ) بند 1 مادّهى 19
حقّ كودكان مبنى بر حفاظت در برابر آنچه كه به عنوان « سوء استفاده » تعريف شده ، و فراتر از آن ، حفاظت در برابر شكنجه و آزار و رفتار يا تنبيه غير انسانى يا تحقيرآميز كه در مادّهى 37 كنوانسيون حقوق كودك - كه در قسمت بعد بدان اشارت خواهد رفت - تضمين شده ، در مادّه 19 گسترش يافته است . متن بند اوّل از مادّهى نوزده كنوانسيون ، خود ، معطوف به تفسيرى است كه تمامى انواع مجازات جسمى و بدنى كودكان را منع مىكند . و حفاظت از كودكان را در مقابل « همهى اشكال خشونت جسمى و روانى » در زمانى كه تحت مراقبت والدين و يا ديگران
هامش
( 1 ). Report of the U . N . Committee on the Rights of the Child on the Seventh Session , U . N . Doc . CRC / C / , Annex IV , at ( Nov . ) .