آزمايشهاى پزشكى و علمى است كه براى معالجه پزشكى ضرورت ندارد ، بلكه هرگونه خشونتى كه عامل آن اعمّ از مأمورين كشورى يا نظامى باشد را نيز شامل است . »
ماده 33 : « هيچ يك از اشخاص مورد حمايت را نمىتوان براى خلافى كه شخصاً مرتكب نشده باشد ، تنبيه كرد . تنبيهات دستهجمعى و همچنين هرگونه عمل ترساندن يا تروريسم ممنوع است . . . »
ماده 127 : « انتقال بازداشتيان همواره با اصول انسانى صورت خواهد گرفت ، و به طور كلى با راهآهن يا با وسائط نقليه ديگر به كيفياتى كه لااقل نظير كيفيات حمل و نقل نيروهاى دولت بازداشتكننده باشد ، انجام خواهد شد . . . . »
ماده 147 : « تخلّفات عمده كه در مادّه بالا موردنظر است عبارتند از : هر يك از اعمال زير كه نسبت به اشخاص يا اموال مورد حمايت اين قرارداد ، ارتكاب يافتهاند : آدمكشى عمدى ، شكنجه يا رفتار خلاف انسانيّت به انضمام آزمايشهاى بيولوژى ، ايراد دردهاى شديد به طور عمدى يا لطمه به تماميّت جسمى و يا لطمه به سلامتى ، نفى بلد يا انتقال غيرقانونى ، توقيف غيرقانونى ، وادار كردن شخص مورد حمايت به خدمت در نيروهاى مسلّح دولت خصم و يا محروميّت او از حق دادرسى منظم و بيطرف طبق مقرّرات اين قرارداد ، گرفتن گروگان ، تخريب يا تصرّف اموال كه متكى به ضرورت نظامى نباشد و به مقداى كلى به طور غيرقانونى به دلخواه اجرا شود . »
5 . مادّهى 75 پروتكل اوّل الحاقى به كنوانسيونهاى ژنو 1949 م در خصوص حمايت از قربانيان مخاصمات مسلّحانه بينالمللى ، سال 1977 م :
ماده 75 : « . . . 2 - اعمال زير در هر زمان و مكان ، اعم از آن كه توسط غيرنظاميان و يا مأموران نظامى ارتكاب يابد ، ممنوع بوده و خواهد بود :
الف ) خشونت نسبت به حيات ، سلامت ، صحّت جسمى و روانى اشخاص ، به خصوص : يك ) قتل ، دو ) انواع شكنجه روحى يا جسمانى ، سه ) مجازات بدنى ، و چهار ) قطع عضو ؛
ب ) اهانت به حيثيّت فردى ، به خصوص رفتار تحقيرآميز و خفّتبار ، فحشاى
تنبيه بدنى كودكان در نظام بين الملل حقوق بشر و فقه اماميه (فارسى) — صفحة 154
مساهمون: سيد جواد حسينى خواه
ص١٥٤