لمس و احساس كردهاند .
در قرآن و نهجالبلاغه ، تحقق نصرت الهى و امدادهاى غيبى ، مشروط به تحقق شروطى است كه ذيلًا مطرح شده است :
وَ أَنْ يَنْصُرَ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بِقَلْبِهِ وَ يَدِهِ وَ لِسَانِهِ فَإِنَّهُ جَلَّ اسْمُهُ قَدْ تَكَفَّلَ بِنَصْرِ مَنْ نَصَرَهُ وَ إِعْزَازِ مَنْ أَعَزَّهُ . وَ أَمَرَهُ أَنْ يَكْسِرَ نَفْسَهُ مِنَ الشَّهَوَاتِ وَ يَزَعَهَا عِنْدَ الْجَمَحَاتِ فَإِنَّ النَّفْسَ أَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ الَّا مَا رَحِمَ اللَّهُ .
و اين كه خداى سبحان را با دست و زبان يارى كند ؛ زيرا او - كه نامش باشكوه باد - محقّقاً متكفّل يارى و گرامىداشتِ كسى استكه او را يارى دهد و عزيز دارد .
به او نيز فرمان مىدهد كه نفس خويش را با ترك خواهشها بشكند ، و به هنگام سركشى ، افسارش را برگرداند كه نفس ، پيوسته به بدىها فرمان مىدهد ، مگر نفسى كه خداوند بر آن رحمت آورده باشد .
از اين جملات به خوبى روشن مىشود اگر انسان در جهت خويشتنيابى و رسيدن به خويشتن خويش و در مسير دگريابى و اصلاح جامعه ، قدمى هر چند كوتاه بردارد ، در حقيقت به يارى اللَّه رفته و به نصرت الهى شتافته است .
اكنون ببينيم چگونه و از چه راههايى مىتوانيم خداوند را يارى نماييم ؟ با توجه به سخنان على عليه السلام خطاب به مالك اشتر ، از سه راه مىتوانيم به اين هدف نائل گرديم .
آيين كشور دارى از ديدگاه امام على (ع) (فارسى) — صفحة 29
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٢٩