توسط دست به ميان مىآيد ، دست ، كنايه از قدرت است . با اين ديدگاه در قرآن كريم نيز مىخوانيم « يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أيْدِيهِمْ » ، يعنى قدرت خداوند ، بالاترين قدرتهاست و هيچ قدرتى ياراى برابرى با قدرت لايزال الهى را ندارد . در محاورات عرفى نيز ، وقتى واژهء « دست » در تعبيرى غير از معناى عضوى از اعضاى پيكر انسانى به كار مىرود ، اغلب ، همان معناى « قدرت » منظور نظر است ؛ مثل آن كه بگوييم : « كارى از دست فلانى برنيامد » ، يا بگوييم : « دست روزگار انتقام مظلوم را از ظالم گرفت » كه در هر دو عبارت - و عبارتهاى مشابه اين دو - واژهء دست به عنوان كنايه از قدرت و توانايى به كار مىرود .
با توجه به آنچه گفته شد ، مفهوم سخن مولا كه مالك اشتر را براى يارى اللَّه به وسيلهء دست فرامىخواند ، براى ما روشن مىشود . منظور اين است كه مالك [ و ما كه مورد خطاب حضرت نيز هستيم ] بايستى با تمام توان و نيرو در جهت نصرت و يارى اللَّه قدم بردارد و در جهت پيشرفت احكام و قوانين الهى از آنچه در توان دارد استفاده كند و همه را در مسير پيشبرد اهداف مقدس اسلام ، رهنمون سازد .
سوّم ، يارى با زبان
امروزه نقش تبليغ بر كسى پوشيده نيست . سلاح تبليغ از هر سلاحى برّندهتر و نيرومندتر است . مهمترين وسيلهء تبليغ [ يا بهتر بگوييم مؤثّرترين وسيلهء تبليغ ] زبان انسان است . در نتيجه ، اين وسيلهء مؤثر و پرقدرت ، بسته به اين كه چگونه و در چه جهتى به كار گرفته شود ، نقش و تأثير خود را آشكار مىكند . اگر زبان انسان - به خصوص انسانى كه از قدرت بيان و
آيين كشور دارى از ديدگاه امام على (ع) (فارسى) — صفحة 31
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٣١