كه نافرمانى خدا و رسول خداست . زنان فرزندان عبدالمطلب به آن حضرت عرض كردند : پس اين سوگوارى براى چه كسى نگه داريم ؟ امروز نزد ما مانند روز رحلت پبامبر صلى الله عليه و آله و على و فاطمه و رقيّه و زينب و امّكلثوم است .
آرى ، پيشگويى امير مؤمنان عليه السلام و گفت و گوى حبيب بن مظاهر و ميثم تمار و تأييد و تأكيد رشيد هجرى و همين طور ، گريستن محمّد حنفيه و گرد آمدنِ زنان خاندان عبدالمطلب ، همه و همه ، بيانگر آن است كه شهادت امام ، از پيش بر سر زبانها افتاده بود و بسيارى از مسلمانان ، به ويژه خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله ، از اين حادثهء خونبار آگاه بودند ، و مىدانستند كه امام حسين عليه السلام در اين سفر ، كه به دعوت كوفيان راهى سوى عراق است ، كشته خواهد شد . و آن چنان تحقّق اين حادثه از پيش روشن بود كه در ميان پيروان اديان ديگر نيز ، آوازهء آن در پيچيده بود . و ما در اين جا ، تنها به يك مورد بسنده مىكنيم :
رأس الجالوت گويد : پدرم مىگفت : هر گاه كه از سرزمين كربلا مىگذشتم به سرعت از آن جا دور مىشدم . گفتم : براى چه ؟ گفت :
در ميان ما بر سر زبانها افتاده بود كه فرزند يكى از پيامبران در اين سرزمين كشته خواهد شد و من مىترسيدم كه مباد آن كه كشته مىشود من باشم ، تا اين كه حسين عليه السلام به شهادت رسيد ، دانستيم كه فرزند پيامبرى كه مىگفتند ، در اين سرزمين كشته مىشود ، چه كسى است ؟ « 1 »
هامش
( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 4 ، ص 296 .