قرينههاى بسيارى كه امام حسين عليه السلام با آنها مواجه شده بود ؛ مانند رفتار وحشيانهء عبيداللَّه ، و گفتار فرزدق و نظير اينها ! !
بر اين اساس ، امام حسين عليه السلام نه تنها از شهادت خود آگاه نبود ؛ بلكه با وجود قرينههاى بسيار وارد عرصهء احتمال شده بود ؛ يعنى احتمال مىداد كه آن پيشگويى دربارهء او و يارانِ اوست . ازاين رو خود را براى شرايط سختتر آماده كرد .
افزون بر اين ، مؤلّف مدّعى است كه تعبيرِ : « ههُنَا مَحَطُّ رِحَالِنَا » را امام حسين عليه السلام پس از ورود به كربلا نفرموده است ؛ چرا كه در منابعى از قبيل تاريخ طبرى و تاريخ يعقوبى و . . . از آن ياد نشده است . و اين ابن اعثمِ دروغگوىِ دروغپرداز است كه آن را به امام حسين عليه السلام استناد داده است .
اگر بر اساسِ باورِ مؤلّف ، بپذيريم كه ابن اعثم دروغگويى لاابالى بوده است ، و امّا همچنان كه در موارد بسيارى ديده شده است ، ممكن است در مقام استنباطِ حكمى ، يك فردِ دروغگو ، سخن راستى را بگويد ؛ چرا كه مضمون سخن او همان مضمونى است كه در روايات معتبر آمده است . سخن ابن اعثم چنين است ؛ يعنى به لحاظ اين كه با موازين علمى و قرينههاى خارجى سازگار است ، انكارناپذير است . بنابراين ، تأكيدِ مؤلّف بر اين كه « ههُنَا مَحَطُّ رِحَالِنَا و . . . » از ساختههاى ابن اعثم است ، تأكيدى نابجاست .
نكته اين كه ، به باورِ ما شيعيان همهء امامان ، نور واحدند و در كمالات و فضايل و ويژگيهاى امامت همسان .
بر اين اساس بايد از آقاى مؤلّف پرسيد : چه تفاوتى ميان امير مؤمنان على عليه السلام و فرزندشان امام حسين عليه السلام است ؟ چرا بايد يكى را آگاه و ديگرى را ناآگاه بدانيم ؟ و اگر گفته شود كه أوّلًا : اميرِ مؤمنان على عليه السلام اين پيشگويى را از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كرده است ؛ ثانياً : به گونهء اجمال نقل شده است ؛
حماة الوحي (پاسداران وحى) (فارسى) — صفحة 215
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٢١٥