اين كه فرمود : « انَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ ابْراهِيمَ وَ آلَ عِمرَانَ « 1 » عَلَى الْعَالَمِينَ » ؛ بدين معناست كه خداوند از ميان انسانهاى ممتازِ جهان ، اينان را انتخاب كرد ، نه اين كه اين بزرگان را بر همه جهانيان برترى داد .
بر اين اساس ، اين گزينش براى همه جهان و تا پايان جهان نيست . و آن چه اين ادّعا را تأييد مىكند ، اين آيه است :
« وَوَهَبْنَا لَهُو إِسْحقَ وَيَعْقُوبَ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ وَمِن ذُرّيَّتِهِ ى دَاوُودَ وَسُلَيْمنَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَى وَ هرُونَ وَكَذَ لِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِينَ * وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَى وَعِيسَى وَإِلْيَاسَ كُلٌّ مّنَ الصلِحِينَ * وَإِسْمعِيلَ وَالْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعلَمِينَ * وَمِنْ ءَابَآ ل هِمْ وَذُرّيتِهِمْ وَإِخْوَ نِهِمْ وَاجْتَبَيْنهُمْ وَهَدَيْنهُمْ إِلَى صِرَ طٍ مُّسْتَقِيمٍ » . « 2 »
و او را اسحاق و يعقوب بخشيديم ، همه را راه نموديم ، و نوح را پيش از آن راه نموديم و از فرزندان او داود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون را [ راه نموديم ] ، و نيكوكاران را اين چنين
هامش
( 1 ) . مراد از « عمران » در اين آيه - خواه پدر مريم باشد ، خواه پدر موسى - يكى از « ذرّيهء » ابراهيم است . و از سويى آل ابراهيم نيز ، ذُرّيه اوست . بنابراين ، آوردنِ آلابراهيم به دنبال آل عمران ، دليل آن است كه مراد از آل ابراهيم در اين آيه همهء آنها نيستند ؛ بلكه برخى از آنهاست . افزون بر اين ، به دلالتِ : « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَآ ءَاتَل - هُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِى فَقَدْ ءَاتَيْنَآ ءَالَ إِبْرَ هِيمَ الْكِتبَ وَالْحِكْمَةَ وَءَاتَيْنهُم مُّلْكًا عَظِيمًا » ؛ يا اينكه به مردم براى آنچه خداوند به آنان از بخشش خود داده است ، رشك مىبرند ؟ بىگمان ما به خاندان ابراهيم كتاب [ آسمانى ] و فرزانگى داديم و به آنان فرمانروايى سترگى بخشيديم » ( نساء ، آيهء 54 ) ، كه در مقام اعتراض به بنى اسرائيل است ، آلابراهيم ، بنى اسرائيل يعنى دودمان اسحاق و يعقوب نيست ؛ چرا كه بنى اسرائيل همان دودمانِ يعقوباند . نتيجه اينكه آلابراهيم تنها نسل معصوم از دودمانِ اسماعيل خواهد بود كه سرآمد آنها محمّد صلى الله عليه و آله و دودمانِ ايشان است ، ( الميزان ، ج 3 ، ص 192 ) .
( 2 ) . الانعام ، آيات 84 - 87 .