و هنگامى كه ابراهيم و اسماعيل ، پايههاى خانهء ( كعبه ) را فرا مىبردند ( گفتند ) : پروردگارا ! از ما بپذير ، بىگمان توئى كه شنواى دانايى ، پروردگارا ! و ما را فرمانبردار خود بگمار و از فرزندان ما ، گروهى را فرمانبردار خويش ( گردان ) و شيوههاى پرستشِمان را به ما بنما و توبهء ما را بپذير بىگمان تويى كه توبهپذير مهربانى .
پروردگارا ! و در ميان آنان از خودشان پيامبرى را كه آيه هايت را براى آنها مىخواند و به آنان كتاب ( آسمانى ) و فرزانگى مىآموزد و به آنها پاكيزگى مىبخشد ؛ برانگيز ! بىگمان تويى كه پيروزمند فرزانهاى .
اين آيات ، بازگو كنندهء تجديد بناى كعبه و بالا بردن پايههاى آن ، به دست ابراهيم و فرزند او اسماعيل است . « 1 » و سپس ، بيانگرِ درخواستهاى او از خداوند است .
نخستين چيزى ، كه ابراهيم در اين نيايش با شكوه از خداوند طلبيد . اين بود كه در پرتو ربوبيّت خود اين كوشش ناچيز ؛ يعنى تجديد بناى كعبه و بالا بردن پايههاى آن را ، از او و فرزندش اسماعيل بپذيرد : « رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّآ إِنَّكَ أَنتَ
هامش
( 1 ) . اين خانه پيش از بناى ابراهيم عليه السلام پى ريزى شده است ، على عليه السلام فرمود : الا تَرَوْنَ انَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ اخْتَبَرَ الأوّلِينَ مِنْ لَدُنْ آدَمَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيهِ الَى الآخِرِينَ مِنْ هَذَا الْعَالَم بِاحْجَارٍ لاتَضُرُّ وَ لاتَنْفَعُ ، وَ لاتُبْصِرُ وَلا تَسْمَعُ ، فَجَعَلَهَا بَيْتَه الحَرامَ الَّذي جَعَلَهُ لِلنَّاسِ قِياماً . . . ؛ نمىبينيد خداى سبحان ، پيشينيان از آدم عليه السلام تا پسينيانِ از اين عالم را آزمود - به حرمت نهادن - سنگهايى بىزيان و سود ، كه نبيند و نتواند شنود ، پس خدا آن را خانهء با حرمت خود ساخت و براى فراهم آمدن و عبادت مردماناش پرداخت ( نهج البلاغه ، خطبه 192 ) . و ابراهيم عليه السلام به هدايت خداوند . اين بناى عتيق را ، تجديد كرد : « وَ إِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَ هِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ . . . » ؛ و ( ياد كن ) آن گاه كه جاى آن خانه را براى ابراهيم ، جايگاه عبادت ساختيم » ( حج ، آيهء 26 ) . از اينرو ، در سوره بقره ، پس از طرح مسئله امامت فرمود : « وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرَ هِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ . . . » .