به آنها بنماياند و توبهء آنها را بپذيرد . و در نهايت از خداوند طلب كردند ، كه از همين نسل و در ميان همين ذريّهء فرمانبردار ، انسانى را به پيامبرى برانگيزد ، تا هدف نهايى از بناى كعبه ، كه تعليم كتاب و تزكيهء جانهاست ، تحقق يابد . بر اين اساس ، روشن مىشود ، كه پيامبر صلى الله عليه و آله از ذرّيهء ابراهيم و اسماعيل است . جالب اين كه ، آن چه را ابراهيم و اسماعيل براى خود طلبيدند ، براى ذريّهء خويش نيز ، طلب كردند . « . . . وَ اجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَ مِن ذُرّيَّتِنَآ أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ . . . » .
« مِنْ » در « مِن ذُرّيَّتِنَآ » براى تبعيض است ؛ يعنى برخى از ذرّيه ، نه همهء آنها ؛ چرا كه ابراهيم خود مىدانست كه همهء ذريّه او به لحاظ « تسليم خدا بودن » ، نمىتوانند مرتبهء تسليمِ ابراهيم و فرزندش اسماعيل را دريابند . و اكنون بايد ديد ، برخى از ذريّه ، كه ابراهيم از شايستگى آنها براى تسليم آگاه بود ، چه كسانى هستند ؟ به تعبير ديگر اين گروه ممتاز ، كيانند كه با ابراهيم و اسماعيل ، و همين طور ، با پيامبر صلى الله عليه و آله در مصافِ تعبّد و تسليم ، همراهند ؟ آيا همهء امتاند ؟ هرگز ؛ چرا كه بسيارى از آنان به راه نفاق رفته و بسيارى ديگر . . .
آرى ، اينان ، همان نخبگان و برجستگانى هستند ، كه پيامبر صلى الله عليه و آله پس از بر انگيخته شدن ، بىهيچ واسطهاى به تعليم و تربيت و باليدن آنها پرداخته است .
اين پرسش كه اين گروه ممتاز و به تعبير ديگر « امت راستين محمّد » كه در نيايش ابراهيم و اسماعيل ، مطرح بودهاند ، چه كسانى هستند ، ذهن و دل بسيارى از مسلمانان را ، به خود مشغول كرده بود ، از اين رو ، ابو عمرو زُبيرى گويد ، به ابو عبداللَّه ، امام صادق عليه السلام عرض كردم :
« اخْبِرْنِي عَنْ امَّةِ مُحَمّد صلى الله عليه و آله مَنْ هُمْ ؟ قالَ : امَّةُ مُحَمَّد بَنُو هَاشِمَ خَاصّةً ، قُلتُ : فَمَا الْحُجَّةُ فِي امَّةِ مُحَمَّدٍ انَّهُمْ اهْلُ بَيْتِهِ الّذِينَ ذَكَرْتَ دُونَ غَيْرِهِم ؟ قَالَ : قَوْلُ اللَّهِ عَزّوَجَلَّ : « وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرَ هِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ
حماة الوحي (پاسداران وحى) (فارسى) — صفحة 122
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص١٢٢