تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 97

مساهمون:

ص٩٧
بين محمولات باشد ، لازم نمىآيد كه هر بابى يا هر مسأله‌اى علم مستقلى باشد . البته ظاهراً كسى قائل به اين قول نشده است كه تمايز علوم به تمايز نفس محمولات مسائل است و مرحوم آخوند چون تمايز به موضوعات را در كلام خود نفى كرده ، تمايز به محمولات را نيز - به عنوان يك احتمال - مطرح كرده و آن را نفى كرده است . در نتيجه ، كلام مشهور در رابطه با تمايز علوم ، قابل قبول نيست . البته مرحوم آيت‌اللَّه بروجردى كلام مشهور را به گونهء ديگرى معنا كرده كه خيلى بعيدتر از معنايى است كه مرحوم آخوند ذكر كرده است ، كه در بحث‌هاى آينده مورد بررسى قرار خواهد گرفت .

2 - نظريهء مرحوم آخوند

مرحوم آخوند اگرچه در اصلِ مسألهء موضوع علم ، با مشهور موافقت كرده و همان راهى را طى كرده كه مشهور براى نياز هر علم به موضوع و وحدت موضوع پيمودند ، ولى در مسألهء تمايز علوم ، با مشهور مخالفت كرده و تمايز علوم را به تمايز اغراض مىداند . البته گفته شده است : اولين كسى كه تمايز علوم را به تمايز اغراض دانسته مرحوم مير سيد شريف جرجانى بوده و جماعتى - از جمله مرحوم آخوند - از ايشان تبعيت كرده‌اند . راهى كه مرحوم آخوند براى اثبات مدّعاى خود ذكر كرده است از صدر و ذيل كلامشان به خوبى استفاده مىشود . ايشان در ذيل كلام خود ، كلام مشهور را نفى كرده و فرمود : « و قد انقدح بما ذكرنا أنّ تمايز العلوم إنّما هو باختلاف الاغراض الداعية إلى التدوين لا الموضوعات و لا المحمولات و إلّا كان كلّ باب بل كلّ مسألة من كلّ علمٍ علماً على حدة » . « 1 » و در صدر كلام خود فرمود : « و المسائل عبارة عن جملة من قضايا متشتّتة جمعها

هامش
( 1 ) - كفاية الاصول ، ج 1 ، ص 5
اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 97 | الشيخ فاضل اللنكراني