تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 203

مساهمون:

ص٢٠٣

دليل دوّم : آيهء شريفهء وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ . « 1 » تقريب استدلال : آيهء شريفه ، اختلاف زبان‌ها را از نشانه‌هاى خداوند قرار داده است و اگر واضع ، بشر بود و مسألهء وضع ، ربطى به خداوند نداشت وجهى براى آن نبود كه به خداوند نسبت داده شود و از آيات خداوند به حساب آيد ، خصوصاً كه در آيه ، اختلاف الوان را نيز به خداوند نسبت داده و معلوم است كه اختلاف الوان مربوط به خداوند است و به دست بشر نيست بنابراين اختلاف السنه نيز بايد مربوط به خداوند باشد .

هامش
( 1 ) - الرّوم : 22