عيسوى ص 337 و فص محمدى صلى الله عليه و آله و سلم ( ص ) 472 در اينجا گويد : فان شئت قلت بمنع المعرفة ، و ان شئت قلت بثبوت المعرفة . در آخر رساله انه الحق در اين مطلب فى الجمله بحث نمودهايم اگر خواهى رجوع كن . و نيز شيخ محيى الدين گويد : و لست أدرك من شىء حقيقته ، و كيف ادركه و انتمو فيه .
و صاحب اسفار در آلهيات آن گويد : حقيقة الوجود يمكن العلم بها بنحو الشهود الحضورى ( ج 3 ص 17 ط 1 ) . پس در معرفت نظرى يعنى فكرى و معرفت شهودى تدبر بسزا لازم است فتبصر .
نكته 965
در ظهر يك نسخه خطى عدة الداعى كه تعلق به راقم دارد ، اين چند بيت ذيل مكتوبست و آن را به شيخ بهائى اسناد داده است . و آن را فرهاد ميرزا در زنبيل ( ص 15 ) نقل كرده است و در عنوان آن گفته است من كشكول الشيخ عليه الرحمة :
عدد اسم جمله موجودات * ضرب در شش نماى اى استاد
يك بيفزاى و جمله را در ده * ضرب كن حاصل آنچه روى بداد
تا توانى از آن بيفكن بيست * هين به بين تا از او چه ميماناد
آن عدد را به يازده ضرب كن * اين بنام على درست فتاد
در زنبيل در بيان آن گفته است : محصل مضمون آنكه هر موجودى از موجودات را از انسان و حيوان و جمادات و نباتات و معادن كه خواهى در نظر آرى عدد حروف آن را به حساب جمل يا به حساب شماره مكتوبى بگير آنگاه در شش ضرب كن حاصل را محفوظ دار و يكى بر آن بيفزاى آنگاه تمام را در ده ضرب كن حاصل ضرب را حفظ كن پس بيست بيست از آن طرح نماى آنچه باقى ماند در يازده ضرب كن يكصد و ده مىشود حاصل عدد