وجه تسميت دعاى نام برده به دعاى ام داود چنان كه در عمدة الطالب « 1 » آمده است ، اين است كه داود رضيع امام صادق عليه السّلام بوده است و گرفتار حبس منصور دوانيقى شده است و به بركت اين دعا كه امام به مادر داود تعليم داده بود از آن گرفتارى نجات يافت .
در ميان اين انبياى زمان فترت واقعه حضرت خالد عليه السّلام خيلى شگفت است و از اين واقعه براى اهل سرّ درى از اسرار انسان كامل منعم به نعم حقايق اسماء الهيه باز مىشود .
در روضه كافى ثقة الاسلام كلينى و در مجلد پنجم بحار علامه مجلسى « 2 » كه در نبوت است ، منقول از : كا ، ص ، ى ، ج ، يعنى از كافى و قصص الانبياء و كمال الدين و احتجاج ، و همچنين در وافى فيض مقدس « 3 » منقول از كافى بابى معنون به باب قصه خالد بن سنان العبسى عليه السّلام است كه به تفصيل شرح حال آن جناب ذكر شده است .
شيخ كبير محيى الدين عربى نيز فص بيست و ششم فصوص الحكم را فص خالدى قرار داده است معنون به اين عنوان فص حكمة صمديّة فى كلمة خالدية ، و بعد از آن فص محمدى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است كه ختم كتاب است . و شراح آن چون عارفان ملا عبد الرزاق قاسانى و قيصرى و جامى و بالى و عبد الغنى نابلسى و غيرهم قصه آن جناب را نقل كردهاند كه در بعضى از تعبيرات اندك اختلافى با جوامع روايى ياد شده دارند و لطايفى گرانقدر و ارزشمند در شرح فص مذكور در اطوار وجودى انسان كامل ذكر كردهاند . و ما فقط به
هامش
( 1 ) ص 178 ، ط نجف .
( 2 ) ص 376 ، چاپ كمپانى .
( 3 ) ج 14 ، ص 94 .