- يعنى بها ذات النفس الناطقة الانسانية - .
و نيز در همان رساله گويد فاذا حصلت معقولات بالفعل صارت حينئذ احد موجودات العالم اذ عدت من حيث هى معقولات فى جملة الموجودات .
چون شان همه موجودات اين است كه معلوم نفس انسانى گردند ، و شان نفس نيز اين است كه تواند از مرتبه عقل هيولانى به مرتبت عقل مستفاد و عقل بسيط رسد بلكه بر آنها نيز محيط شود ، لذا از ظلمت جهل به جهان نور علم انتقال مىيابد و بدانستن هر حقيقت علمى كلى بابى از عالم غيب برويش گشوده مىشود چه اينكه علم وجودى نورى و محيط و مبسوط و بسيط است . و همچنين درجه درجه كه بر نردبان معرفت ارتقاء مىيابد سعه وجودى او و گسترش نور ذات او و اقتدار و استيلاى وى بيشتر مىشود و آمادگى براى انتقالات بيشتر و قويتر و شديدتر ، و سير علمى بهتر پيدا مىكند تا كمكم مفاتيح حقايق را به دست مىآورد . و چون استعدادش تام باشد و واجب تعالى هم كه فياض على الاطلاق است به مرحلهء عقل مستفاد مىرسد و به عبارت ديگر عقل بسيط مىشود كه عقل بسيط علم بسيط است اعنى وجودى است كه از سعه نوريت و جامعيتش حايز همه انوار معارف حقه است و جميع اسماى الهى را به استثناى اسماى مستاثره ، واجد است پس چنين
يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 510
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٥١٠