اندازهگيرى فرموده است و ملتزمين به اين مواد و احكام را با سير باطنى و نفسانى به سوى كمال حقيقى و سعادت واقعى مىكشاند و كسانى كه از اعتناق و التزام به اين احكام سرپيچى كنند در پايان گرفتار عذاب دردناك خواهند شد . پس احكام و امور دينى در باطن خود سير و سلوك به سوى سعادت و كمال حقيقى را عهدهدار است گرچه ظاهر آن برپايهء وضع و اعتبار است .
كتاب و سنت بر اين مدعا گواهى است صادق .
اما كتاب ، مىتوان آيات بسيارى از آن بر اين مطلوب استشهاد نمود ولى كافى است كه در اين آيات تدبر نمود و صدق دعوى را دريافت .
" فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدى "
( سورهء نجم آيه 30 - 29 )
" اعراض كن از كسانى كه از ذكر ما - احكام و موارد دينى - سرپيچى نمودهاند و جز زندگانى دنيا هدفى ندارند ، علمشان محدود به دنيا و از ماوراء بيخبرند . پروردگارت داناتر است به كسى كه از صراطش گمراه شده و هم او داناتر است به كسى كه به صراط حق رهنمون گرديده است "