استاد علامه اهل مطالعه و تحقيق و تفكر بود . تمام عمر پربركتش را در مطالعه و تفكر و تاليف و تصنيف و تدريس صرف كرد و آثار گرانبهايى از خويشتن به يادگار گذاشت .
در مطالعه و تفكر قدرت فوق العادهاى داشت مىتوانست مدتى تمام حواسش را در يك مطلب متمركز سازد و بدون اينكه از آن خارج شود فقط درباره آن بينديشد . اكثر اوقاتش را در تاليف تفسير الميزان صرف كرد . الطاف الهى شامل حالش شده بود كه جز اشتغالات علمى اشتغالى نداشت .
آنقدر فكر و مطالعه كرد كه پزشكان معالج دربارهء كسالتش گفتند سلولهاى مغزى او به مقدار توانائى خودشان كار كردهاند و ديگر تاب تحمل درك مطالب تازه را ندارند يا به تعبير پزشكى اشباع شدهاند .
به تفسير و حديث و فلسفه بسيار علاقهمند بود . در ابتداء ، درس خارج فقه و اصول نيز شروع كرد و فضلاء از محضرش استفاده مىنمودند اما بعدا آنها را تعطيل كرد ، دربارهء علت تعطيل كردن درس فقه و اصول فرمود :
" در حوزهء علميه قم به حمد الله افرادى هستند كه فقه و اصول را تدريس مىنمايند ، ولى استاد فلسفه و تفسير به مقدار كافى نيست و در اين زمان حوزهء علميه قم و جامعهء اسلامى نياز شديدى به تفسير و فلسفه دارد . اشتغال من به اين علوم براى
يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 126
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص١٢٦