استوار احكام فقهى بوده باشد . يعنى احكام و حدود و حقوق الهى كه فقه جعفرى به وجه كمال حائز آنست ، در متن آداب زندگيش پياده شود . اين قدم اول و مرتبهء اولى كه بايد تمام امور و احوال اين نشأه معدّ و مقدّمه براى تحصيل سعادت ابدى انسان بوده باشند .
دين خدا مسير تكاملى انسان و دستورالعمل شخص مسلمان و صراط الى اللّه بلكه عين صراط اللّه است ، كه انسان را به سعادت ابدى او مىرساند .
پس از مرتبه ياد شده ، بايد بكوشد كه صفات رذيله و اخلاق ناشايست را از خود بزدايد و خود را از آنها تزكيه و تطهير كند تا بتواند بمقامات عاليه انسانى كه در پيش دارد نائل آيد ، به مثل چون طبيب بخواهد بيمارى را به خوراندن غذاهاى مقوّى تقويت كند ، اول بايد عامل بيمارى مريض را دفع بنمايد تا غذا او را سودمند باشد ، و گرنه با رسوخ عامل بيمارى ، غذاى مقوّى موجب تقويت آن و سبب شدّت بيمارى خواهد بود :
« هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ »
« 1 » .
مهمترين شعب تزكيه ، تطهير سرّ و ذات انسان از شك و ريب در ايمان باللّه است ، كه با نور معرفت از ظلمات اوهام و وساوس بدر آيد و به حليت توحيد حقيقى متحلّى گردد و بدان غايت رسد كه امام جعفر صادق عليه السلام در تفسير كريمه : و سقاهم ربهم شرابا طهورا فرموده است : « يطهّرهم عن كل شىء سوى اللّه ، اذ لا طاهر من تدنّس بشىء من الاكوان الّا اللّه » من در امت خاتم « ص » از عرب و عجم ، كلامى بدين پايه كه از صادق آل محمّد « ص » در غايت قصواى طهارت انسانى روايت شده است ، از هيچ عارفى نه ديدهام و نه شنيدهام .
اين شراب طهور آب حيات است . طهور است يعنى هم پاك است و هم پاك كننده ، اين شراب طهور ابرار را از جز خدا پاك مىكند كه انسان جز خدا نمىبيند .
هامش
( 1 ) . سوره جمعه / 2 .