مىشد رسول اللّه جاى آن سوره و آيه را تعيين مىفرمود تا سور و آيات تنزيلى به وفق قرآن انزالى ترتيب و انسجام يابد .
مثلا به اتفاق مفسّرين آخرين آيهاى كه بر آن حضرت در مقام تنزيل نازل شده است كريمه
وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
است كه بفرمان رسول اللّه آيه دويست و هشتاد سوره بقره شده است .
امين الإسلام طبرسى در تفسير عظيم و قويم « مجمع البيان » در بيان نزول همين آيه كريمه
وَ اتَّقُوا يَوْماً . . .
مىفرمايد : « هذا آخر آية نزلت من القرآن ، و قال جبرائيل :
ضعها في رأس الثمانين و المأتين من البقرة عن ابن عباس و السدّي . . . » .
غرض اين كه قرآن آنچنانى كه شمّهاى از وصف آن گفته آمد ، يكبارگى بر قلب رسول خاتم نازل شده است ، و لاجرم سعهء وجودى اين قلب بايد مسانخ كتابى آنچنانى باشد ؛ جناب امام حسن عسكرى عليه السّلام فرموده است : « حق تعالى دل حضرت پيغمبر اكرم را بهترين دلها و خاشعتر و مطيعتر و بزرگتر از همه دلها يافت كه قرآن عظيم بر او نازل شده است » ، فتبصّر ثمّ اقرأ وارقه .