در خاتمه كتاب « گنجينه گوهر روان » به نقل برخى از آيات قرآن كريم ، و طايفهاى از روايات صادر از بيت عصمت و طهارت و وحى - أعنى محمد و آل محمّد صلوات اللّه عليهم - در بقاء و تجرّد مقام لا يقفى نفس ناطقه انسانى ، تبرّك مىجوييم :
أدلّهاى كه در تجرّد و بقاى نفس ناطقه آوردهايم همه آنها عقلى بود كه اختصاص به گفتار مذهب و ملّتى ندارد و هرانسان خردمند را به كار آيد ، اگرچه گفتار سفراى إلهى همه براساس محكم برهان است چه اين كه عقل رسول باطن است ، و رسول عقل ظاهر « العقل و الشرع متطابقان فكلّما حكم به العقل فقد حكم به الشرع ، و بالعكس ان كلّ ما حكم فيه الشرع به حكم لو اطّلع العقل على الوجه الذي دعى الشارع إلى تعيين الحكم الخاص في ذلك الشيء لحكم العقل به موافقا له » .
ادلّه نقلى از آيات قرآنى و اخبار مأثور از وسائط فيض الهى در اين موضوع بسيار است ، طايفهاى از اين آيات و روايات در آخر باب ششم نفس اسفار ، و همچنين در « عين اليقين » فيض ذكر شده است ، و ما در اين گرامى نامه چنانكه اشارتى شده است بنقل برخى از آنها تبرّك ميجوييم تا دل مؤمن بدان مطمئن شود .
أما آيات قرآنى :
گنجينه گوهر روان (فارسى) — صفحة 252
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص٢٥٢