بود دربارهء پيامبران و اجابت دعاى ايشان و نجات آنها از قوم ستمكارشان - با اين اميد آغاز مىكنيم .
رسالت رسول اكرم محمد بن عبد اللَّه به عنوان رحمتى براى همهء جهانيان بود نه براى يك قوم يا يك عصر . و اين رسالت را يك جهت بود . و آن وادار كردن بندگان خدا است بر اين اعتقاد كه عبادتشان تنها براى خدا باشد زيرا رسالت اسلام همين است .
اما اين مردم اگر سرباز زدند آنان را هشدار ده و آگاه ساز كه من ندانم آن هشدار كه به شما دادهام چه وقت گريبان شما را خواهد گرفت : زودتر يا ديرتر .
بدين گونه مسئوليت انسان در برابر افعالش آشكار مىشود . مسئوليتى كه هيچ كس / 386 را از آن گريز به سايهء كتمان نيست . زيرا بر خداى تعالى هيچ چيز پوشيده نخواهد بود . خواه آهسته سخن گوييد يا به صداى بلند خدا از آن گاه است .
رسول اللَّه به آستان قدرت الهى پناه مىبرد تا به حق حكم كند و پروردگار ما ياور كسانى است كه به آستان قدرت او پناه مىبرند .
شرح آيات :
[ 105 ] خداوند بندگان صالح خود را بشارت مىدهد كه زمين را و هر چه بر روى آن است به ميراث خواهند برد . سپس مىفرمايد كه اين تبليغى است براى كسانى كه خدا را مىپرستند و امور خود به پروردگارشان وامىگذارند .
رابطهء ميان اين دو آيه چيست ؟
واقع اين است كه حقيقت امر چندان غامض نيست بلكه دلايل و شواهد بسيار بر صدق آن گواه است . ولى انسان عادة گرفتار عقده يا عقيدهء فاسد است يا دستخوش غفلت . بر او است كه كوشش بسيار كند تا نفس خويش اصلاح نمايد و از عقدهها و عقايد فاسد برهاندش و نيز از خواب غفلت بيدارش سازد .
زمانى كه تو نفس خود از عقدهها و عقايد فاسد رهانيدى و از خواب غفلتش بيدار كردى ، در اين زمان مىتوان گفت كه تو حقيقت را دريافتهاى . نه تنها