( 89 ) فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ يَحْيى وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ ( 90 ) وَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيها مِنْ رُوحِنا وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آيَةً لِلْعالَمِينَ ( 91 )
/ 360
وحدت رسالت و پيامبران
رهنمودهايى از آيات :
در آيات پيش بيان كرديم كه پيامبران ( ع ) پيشوايان بشر هستند . و داستانهاى آنها در قرآن حكيم بارها تكرار شده و به گونه و شيوههاى مختلف آمده است تا بر رهبرى ايشان تأكيد بيشتر كند . آيات قرآن حكيم پيوسته اين انديشه را تأكيد مىكند . پس از ذكر داستانهاى پيامبران معلوم مىشود كه همهء آنها از يك خط واحدى متابعت مىكردند كه خط توحيد است . پس بر انسان واجب است كه از آنها پيروى كند و آنها را پيشوايان زندگى خويش گرداند . اعمال و رفتار پيامبران و سيرت و صفات آنان هر چند در ظاهر مختلف باشند ولى در محتوى يكى هستند .
قرآن كريم با آن كه در اين سوره جوانب مختلف زندگى پيامبران را بيان نمىدارد ولى به نامهاى آنان و بارزترين صفاتشان اشارهاى گذرا دارد / 361 در پايان اين كنايات و اشارات مىفرمايد :
« اين امت شماست امتى واحد و من پروردگار شما هستم پس مرا بپرستيد » .