چرا ؟
براى اين كه ما را متوجه سازد كه اين مجموعه نسبت به شما مجموعهء پيشوايى و رهبرى است ، و براى تأكيد اين فكر در اين آيات و آيات پيش از آنها نام يك يك آنها از پى هم مىآيد هر چند كه در زمانهاى مختلف مىزيستهاند و در شهرها و بلاد مختلف زندگى مىكردهاند هر چند از نظر تاريخى ترتيب خاص رعايت نشده است .
قرآن ، نخست از موسى مىگويد ، سپس از ابراهيم آن گاه از سليمان و ايوب و ادريس و ميان هر يك از اينها هزاران سال فاصله است . نام يكى پيش از نام ديگرى كه سالها پيش از او آمده است ذكر شده ، تا كسى يا قومى نگويد كه آن پيامبر آخرى را پيروى مىكنيم نه پيامبر نخستين را ، يا من پيامبرانى را كه در ميانه قرار گرفتهاند قبول ندارم . قرآن مىخواهد بگويد كه همه پيامبران يك نور واحد هستند . هر چند نامشان به ترتيب زمانى ذكر نشود .
قرآن حكيم وقتى قصهاى يا حكمى يا عبرتى و يا مثلى مىآورد ، در همه يك خط ، خط توحيد را دنبال مىكند . رنگ توحيد رنگى است كه قرآن بر هر مطلبى كه بيان مىكند مىزند .
خداى تعالى را اسماء حسنى است و قرآن ما را به آن اسماء راه مىنمايد .
پس هر سورهاى از سورههاى قرآن ويژهء بيان اسمى از اسماء حسناى خداست اين سوره بيانگر اسم « مجيب » است . زيرا خدا به انسان نزديك است و دعوت او را اجابت مىكند و نداى او مىشنود . پيامبران بزرگ پس از اين كه در لحظات سخت به خداى تعالى توكل كردند ، خداى تعالى دعايشان را مستجاب مىگرداند و آنان را يارى مىدهد و بيشتر از آنچه طلب كردهاند به آنان مىبخشايد .
/ 362 اين خصايص فضل خداست كه چون ابواب رحمتش گشوده شود آن چنان فيضانى دارد كه همه را فرامىگيرد به قدرى كه بشر از تحمل آن عاجز آيد ، هم چنان كه چون باران شروع به باريدن نمايد بسا زمين از پذيرش همه آن عاجز آيد و باران به صورت نهرهاى خروشان رهسپار درياها شود .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 291
مساهمون: احمد آرام
ص٢٩١